سرشـاري از آن حــــــسّ زيباي زنــانه در پشت آن شرم لطـــــــيف شاعــــرانه مستـّــي چشـــمانت كه مي سـوزد دلم را چون عاشــــقي در اين سكوت عاشـــقانه مي بازد اينـــــــجا قامتــــت در التــــهابم در عاشقي مي جويي آخر صــــــــد بهانه هم در سكوت و هم تمــــنايي تو اي عشق مي پيچي آخر پشـــــت شــــــرم كودكانه اين مستي ات از سرخ چشمانت كه خيزد دارد حــــكايتـــــهاي عشـــــق عارفــــانه صد شعله مي بيــــنم ز طـــــوفان درونت اين عشق پاكت مي كـــــــشد از دل زبانه ديگر نمي خواهـــــم كه از اين دل نگويم اينـــــجا تمنــــّـاي تو را با صــد ترانــــه اهدا كه مي كـــردي گلـــــستان تنـــت را يكسر پر از اين شعر و شور و خالصـانه
