با بغض و غم مي پيچم و اين عشق معنا مي كنم با معني اين عشق هم هر لحظه غوغــــا مي كنم گم گشته ي خويشــم ولي با شـــوكران عاشقـــي معناي بغض ديده را در خويـــــــش پيدا مي كنم تنهايي ام در عشق را معنــــاي عاشـــق تر شدن اين راز اندر سينــــه را با اشك رســــوا مي كنم صد شعـــــر پاك بودنــــــــم در روزگار عاشقي از عمـــــــق ديروزم كمي معنــاي فردا مي كنم من خون بهاي عشق را با صرف جـــانم داده ام چون رّد شّـط عــشق را رو ســـوي دريا مي كنم هم كور و هم لالم عجـــب ديگر نمي گويــم سخن تنها اگر بودي كمي صحـــــبت از اين ما مي كنم من چشم خيــــــس غيــــرتم تو آيه ي بي درد من اميّـــــــد را بي روي تو در خاك و سرما مي كنم
