با تو قهرم ای همه دلدلدگی روزگارم را تو ویران کرده ای کفر من دیدی در این عاشق کشی نام کفرم را تو ایمان کرده ای صد خطا دیدی عجب گفتی برو شعر مرگم بیت دیوان کرده ای صورتم را باز بوسیدی ولی حرف دل را پخش میدان کرده ای با تو دارم یک سخن ای خاطره خانه از عشــّاق بنیان کرده ای در شکنج خلوتم راهی بگو آن طریقی را که پنهان کرده ای خسته ام یک عمر در این عشق رفت با هدف در قصد این جان کرده ای سهم من از عشق غم بود و فریب مرگ را هم سهم انسان کرده ای روز و شب امیّد با این گریه گفت هر شبم ای غم پریشان کرده ای
