تو یه خوابی

تو يه خوابي يا نقابي
تو بزرگترين شعاع

تن گرم آفتابي

تو به وسعت شريف

شعر پاك خوب بودن

تو بزرگ و آسموني

كه نمي شينه تو دستم
تو به شكل يك سرابي

هميشه تو شعر چشمات

يه بغل ترانه دارم

وقتي مي ري از كنارم

خوبي ها رو كم مي آرم

بودن اما هر چه بوده

هر چي مي نويسه دستم

براي نجيب چشمات

بعد از او خداي عالم

تو رو اينجا مي پرستم

تو من و ببخش و بگذر

كه هميشه خسته بودم

شعر خوش سرودم اما

ولي دل شكسته بودم

​