میسـوزم از این داغ تو حتــّی گله نیست یا آنکه دگر جان مرا حوصـــــــــله نیست گرمــــی سرا پرده ام از دولــــــت توست بعد از تو در این خانه دگر ولولــــه نیست یاد خـــوش آن روز به عـــــشق تو گذشت چندی است که در کلبه ی من هلهله نیست هر شب هــــــمه خون چـــکانم از رفتن تو این آخــــر درد و خــــتم این غا ئله نیست رفتی تو ز دیده ، سینه غوغا ســـت هنــوز از دیده به خانه ی دلــــــم فاصـــــله نیست این ابر دو دیــــده ام پر از بارش عـــــشق هر چند که ظاهرش چنیــــــن حامله نیست امیّـــــــــد که رفــــــته از دل لشگر عـشق دیگر نه صفا نه عشق در قافلـــــــه نیست
