همين بوسه هم اوّل عـــشق بود و بيگانگي محمل عــــــشق بود نفهميدم اينجا تو را ، مـــي روم كه مرگ آخرين منزل عشق بود عجب خسته اي از همه بودنــــــم نمي خواهي اين گاه ، آســــــــودنم چو شب مي روم ، حمد راهـم بگو نگه كن ره ِ مـــــرگ پيــــــــمودنم وفا مـــــــي كنم تا جــــــفا مي كني و مي ميرم آن دم ، صفا مــــي كني به تيغم كشي ، بعد ِ مرگــــــــم ولي به صد شوق و گريه ،دوا مــي كني ز ياران دل چون تو يــــــاري نشد ستم كردم و چون تو خـــواري نشد اميــــــــــدم به پا بوســــت آمد نگر كه كارش جز اينگونه ، كاري نشد
