بهار است و چمن زاران قبايي از عدن دارد دلال و عشوه و مستي از آن سرو و سمن دارد الا اي باد نوروزي بگو با آن مه خوبان ز لطف ماه فروردين زمين لطف و حَسن دارد الا اي مونس دلها هزارت وعده فرمودي بهاران را چه افتاده است عداوت با سمن دارد بيا اي راحت جانها به لعلت آرزومنديم ترا هر كس تمنا كرد دلي بيت الحزن دارد ز فروردين نياسودي ز دي ماهان چه مي جويي به جز درد ِفراق و غم چه آن مشك ختن دارد وفا و عهد اگر داني صفاي زندگي باشد خداد را آن كمان ابرو دلي پيمان شكن دارد برو اي عاشق مسكين به كنج صبر گريان شو كه آن ماه كمان ابرو نگاهي تيغ زن دارد بنال اي بلبل عاشق وفا داري ز عالم رفت چه افتاده است اين گردون صدش كينه ز من دارد از اين دوران دوا جستم طبيبي جان شكر ديدم ز مكرش تو مشو ايمن طريقي خانه كن دارد
