عاشقاتون،عاشقاتون ،عاشقی می شود بر این دلم یک مثنوی عاشقی در کوی توغوغا کند شور عشقی را همه شیدا کند او عزیز وهمدم روز وشب است خود گرمی وصفا سوز وتب است قصه ها گفتند از غم سوی او کس نگفت شیرینی و آن روی او پس بدان شیرینی او خوشتر است غم را بگذار شوقش بهتر است این قلم از شوق او دفتر نوشت آن شقایق را زدل بهتر نوشت دشت ها زیبا شد از عشق او هدیه بر دل زیبا آن مشق او مشق عشق قیصر باشد عیان سوسن وسنبل به کویش مهمان او همیشه در رخ معشوق بُود غم را ازدل بَرد او ذوق بُود کار عشق وعاشقی گرمیکنی باشد دوری زتو هرچه منی چون منیت از دلت بیرون شد لب معشوق در دیده خون شد خون سرخش آن شراب میکده بی رخش باشد عذاب میکده ای عزیزم گر ندانی خود بدان عشق را خود بر دلی کن مهمان
