از آنهمه دور که تونی

[FONT=times new roman,times]الا خسوف[/FONT]
هيچ كس از به ناگاه رفتنت حرفي نزد
ومن از ماهگرفتگي يك شعر
دريافتم
كه انتشار عطر چادرنماز گلدارت
بي حكمت نبود ؛
از آنهمه دور كه توئي
تا اين همه تنها كه منم
ـــ به مقدار دو صد جاده ـــ
وضو با اشك گرفتم
دو ركعت قامت بستم
كنار چادر نماز گلدارت
ـــ به حرمت دو سجاده ـــ
بذر . . . هرچه اقاقي
نذر . . . خاك تو ساقي
​