میان لحظه و خاک ساقه گرانبار هراسی نیست همراه ما ابدیت گلها پیوسته ایم تابش چشمانت را به ریگ و ستاره سپار تراوش رمزی در شیار تماشا نیست نه در این خاک رس نشانه ترس و نه بر لاجورد بالا نقش شگفت در صدای پرنده فرو شو اضطراب بال و پری سیمای ترا سایه نمی کند در پرواز عقاب تصویر ورطه نمی افتد سیاهی خاری میان چشم و تماشا نمی گذرد و فراتر میان خوشه و خورشید نهیب داس از هم درید میان لبخند و لب خنجر زمان در هم شکست
