چشمانت، نگاهت

امشب چه غمناک نگاهم می کنی​

بوسه ای نثار چشم غریبم می کنی​

چشمان خندانت شکنجه گاهم شده اند​

سفری خیالی را بهانه رفتن می کنی؟​

کوله بار سکوتت را برداشته ای​

بی مروت، بی خبر قصد جدایی می کنی؟​

جاده ای بی انتها در پیش ماست​

به چه علت قصد رهایی وسط راه می کنی؟​

به گوشه ای ز خود پناه می برم ​

چه ساده از من و این عشق عبور می کنی​

چشمانم ز اشک فریاد می زنند​

بی خیال تو باز این عهد را فسخ می کنی​

دیگر نمی خواهم رابطه ای ز دست رفته را​

باور کن ز رفتنت دیگر دل را پریشان نمی کنی​

​