من تو را دوستت می دارم(الناز غیابی)

تنها با عکسی از تو​

ایستاده ام بر روی تپه ای رویایی​

انقدر نزدیک به آسمان​

که می شود نبض خدا را حس کرد​

اینجا مهتاب بر پوست خشکیده ام بوسه می زند​

و باد به آغوش می کشد پیکر خسته ی عاشقم را​

یک نفس غفلت​

باد عکست را از میان دستانم دزدید​

یک ثانیه ​

مانده به جاری شدن مروارید​

هدیه دادت به چمن های بلند ​

سجده کردم به چمن​

وقتی به آغوش کشیدم عکس را​

نه باد سبزه را می رقصاند ​

نه درخت دم و باز دم می کرد​

همه ساکت ​

ابرها همه ساکن بودند​

تا ببینند چه در گوش تو من می خوانم​

بی توجه به همه فریاد زدم:​

من تو را دوستت می دارم​

2009 ​

​