ایستاده تقطیر شدم! و پروبالت دادم! گفتم: محدوده ی پروازت تاماه است! ولی تو فریب سیاه چاله راخوردی!! و هوس تُره ی خورشیدنمودی!! گفتم طناب را پاره کن ! تازمین راهی نیست! فاصله ات بازمین، اندازه ی کوتوله ای است! که: درگلویت رندانی ست!! گفتیم : برای بازگشت تاآزادی راهی نیست!! اعتمادکن!! ولی تودیگرخدارا به خودفروخته! ویخ زده بودی !!! آهِ خورشید توراخواهدگرفت!؟ پروبالم راخواهم چید!؟ پروبالم راخواهم چید!... متاسفم!!! ** (پژواره) محمد ترکمان
