بال که بگیری... هزاران دام _به انتظارت تو را به صلیب _اسارت خواهند کشید پرنده ی بی آرزو! قفس بی حصارم را محکم بچسب... روزی ،خاطرات_دستانی تو را شکنجه می دهد که به بهانه ی دانه و آب، همیشه سوی تو آغوش بودند... بنفشه ابوترابی