فقط باش(نسرین بهجتی)

وقتی از چهار سو بر تو
بادهای نا مساعد می وزد
من از چهار سو
بی وقفه بر تو ترانه دست تکان می دهم
تو روئینه تن از عشق من می شوی
شتابت را سوار می شوی
و از من دور می شوی
من فراقت را درد می شوم
مشت به جان می کوبم و سر به ساحل
و می نویسم به روی تمام صخره ها
هر کجا می روی برو
ولی فقط باش