پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد سلام ای چشم بارانی ! پناهم می دهی امشب ؟ سوالم را که می دانی ! پناهم می دهی امشب ؟ منم آن آشنای سالیان گریه و لبخند و امشب رو به ویرانی ، پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها و من تنها... در این هنگام رو حانی ، پناهم می دهی امشب ؟ به ظلمت رهسپار نور و از میراث هستی دور در آن اسرار پنهانی ، پناهم می دهی امشب ؟ رها از همت بودن ، رها از بال و پر سودن رها از حد انسانی ، پناهم می دهی امشب ؟ نگاهت آشنا با دل ، کلامت گرمی محفل تو از چشمم چه می خوانی ؟ پناهم می دهی امشب ؟ و من با اشک می شویم تمام شعرهایم را پس از مصراع پایانی ، پناهم می دهی امشب ؟؟؟...
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد وقتی به اضافه خدا باشی ، منهای هر چیزی زندگی می کنی ××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× هر وقت نتوانستی کسی را فراموش کنی ، بدان هنوز تو در خاطرش هستی ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× آنان که گذشته را به خاطر نمی آورند، محکوم به تکرارند ×××××××××××××××××××××××××××××××××× هر بار که کودکانه دست کسی رو گرفتم گم شدم، آنقدر که در من حراسه گرفتن دستی هست؛ترس از گم شدن نیست ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× دل بستن مثل یک قصه است، با یکی بود شروع میشه و بایکی نبود تمام میشه ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× یادها فراموش نخواهند شد، حتی یه اجبار دوستی ها ماندنی اند، حتی با سکوت... ××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××اگه عزیزی دارید که فقط با یه جمله و حرف شما دلش امیدوار میشه و دلش شاد میشه این امید و شادی رو ازش دریغ نکن پرستوی عاشق اینبار نیز گذشت و فداکاری خودت رو ثابت کن ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× ای کاش می توانستیم ادراکمان را از نگاهها بالا ببربم زیرا در هر نگاهی هزاران جمله نهفته است که ما از آنها بی خبریم ×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××× من در این کلبه خوشم ، تو در آن اوج که هستی خوش باش . من به عشق تو خوشم تو به عشق هر که هستی خوش باش ×××××××××××××××××××××××××××××××××××× وقتى آدم همه چیزشو توى زندگى از دست میده ، توى بهترین قسمت زندگیش قرار داره، چون ازاون به بعد فقط میتونه پیشرفت کنه...رار داره، چون ازاون به بعد فقط میتونه پیشرفت کنه...
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد از عشق که...نه...اما از عاقبت بی عقوبت!از این همه فاصله،از انتهای نامعلوم این کوچه های بی چراغ و چلچله!......... می ترسم! من از لحظه ای که چشم های تو،بین آوار این همه نگاه معنادار گم شوند! من از دمی که بازدم تو پاسخش نباشد، می ترسم! اما اگر راستش را بخواهی! نمی دانم که از عاقبت این همه ترانه و نامه ی بی جواب! می ترسم یا نه؟! فقط می دانم که .... محتاجم! محتاج سکوت ستاره! محتاج لطافت صبح!محتاج صبر خدا! من محتاج ترانه های بی قفس پر از کبوترم! من محتاج واژه های ساده و بی تکلفم، واژه هایی که بشود با آب غسلشان داد! من محتاج نگاهی از جنس آب و لبخندی از جنس صداقتم! من محتاج عطر یک احساس باران زده ی نمناکم! من محتاج توام!محتاج نگاه تو،محتاج لبخند تو،محتاج احساس تو، همین! از این ساده تر و بی تکلف تر در کلام من نمی گنجد! من محتاج توام که بیایی و مرورم کنی! با یک هوا هق هق! با یک جفت نگاه خیس! من محناج یک دنیا آسمان ابریم! که ببارد...که برای من بشود، بهانه ای از جنس معجزه! تا بگویم تورا به حرمت ای ابرها که می گریند قسم ، کمکم کن!!
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد کاش یکی پیدا شه منو بفهمه :gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye::gerye:
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد یه شب که توی خواب بودم ، از این عالم جدا بودم به فکره عشقی نبودم ، راحت بودم رها بودم تو اومدی تو زندگیم ، گفتی میخوام با تو باشم گفتی میخوام کناره تو ، از ادما جدا باشم گفتم نمیتونه دلم ، گفتی منم مثله تو ام از ادما خسته شدم ، دنباله راهه چاره ام گفتی که چاره ام تویی ، مرحمه زخمه من تویی مرحمه زخمه من تویی میدونستم میدونستم ، میدونستم که تو هم مثه همه ی ادما قلبم و تنها میزاری شایدم مثله همه غم روی غم هام بزاری ولی بازم نمیدونم که چی شد! نمیدونم که چی شد ، یهو شدی عزیزم تا به خودم اومدم ، دیدم برات میمیرم حالا که عاشقت شدم ، پشتم و خالی میکنی رفتی حالا حقه دل و ، از کی باید بگیرم حالا که دیوونتم تنهام میزاری ، اینه رسمش؟ حالا که زندگیمی تنهام میزاری ، اینه رسمش؟ مگه نا مسلمونی خدا نداری ، اینه رسمش؟ یکمی که فکر کنی میبینی ، جز من نداری ، اینه رسمش؟ اینه رسمش؟
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد یک گره در پای من از عشق تو یک گره بر قلب من از هجر تو این گره ها را تو بخشیدی به من تو مرا انداختی در این گره باید از دولتسرای عشق تو واکنم این بندهای پرگره یا بپرسم از تو ای گم گشته ام هیچ می دانی که ماندم در گره کاش کور می شد دوچشمم آن دمی که نگاهت روی آن می خورد گره
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد ای حرارت بخش این قلب تهی سردی جان مرا نظاره کن نامه های خسته ام را پس بده یا که بنشین و به خلوت پاره کن آسمان بخت من خالی تر است چشم خود را در شبم ستاره کن تو برای لحظه ی سخت وداع با نگاه خود به من اشاره کن می روم پاییز را باور کنم دور از چشم حسودان زمین یار با دستان رنگین غروب چشم بر هم می نهم ، حالا ببین ! ... در میان شعر هایم می روم رو به پایانی که آغاز من است آرزوهایم نیستند دور و برم مرگ شیرین تر ز آواز من است می دهم اندیشه هایم را به خاک خاک می داند که خاکی بوده ام غربت و تنهایی و عشق تو بود ورنه من کی از تو شاکی بوده ام !؟ خاک باور می کند قلب مرا خانه پر می گردد از غوغای مرگ آه ! ای دستان زمستان و غروب من کنون آماده ام تا پای مرگ
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد در دست های زرد پاییز انگار باران بود و چشمهای من وقتی که چشمم گریه می خواست اما نگاهم دل خوش بود به دیدارت من بی محابا می دویدم از سایه ی شب می پریدم خط می کشیدم روی دیوار تاریخ و ساعت، روز دیدار یکشنبه ی پاییزی و زرد یاد آور تنهایی و درد ساعت که می چرخید و می گفت او رفت و دیگر تو را یاد هم نمی کند گفتم که از عشقش دست نکشم دلم هوای دیدارمی کند هر لحظه این گونه دلم قصه را آغاز می کند باز وچشمان می رقصد با سوز این ساز رحمی ندارد باد پاییز من ، تو ،نگاهی سوی جالیز باران که شست از روی دیوار تاریخ و ساعت، روز دیدار
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد دیریست دلم مرده در مسجد چشمانت برخیز به مهمانی با خنده پنهانت دیریست که من بی تو یک مرده بیجانم در خلوت و تنهایی بی تاب و پریشانم دیریست که پروانه لبخند نزد بر یاس گنجشک نمی خواند بر شکوفه گیلاس دیریست که در سینه یک ستاره می سوزد دیدگان غمگین را در راه تو می دوزد دیریست که در کوچه جا پای تو پیدا نیست پاییز و بهارش را چشمی به تماشا نیست من در خم این کوچه یک بنفشه می کارم بگذار که این گل را در دست تو بگذارم بگذار شبم با تو با نور بیامیزد بگذار که دست من بر گردنت آویزد ای رفته سفر بر گرد! این خواهش بیجا نیست هرچند تو دیگر تمنای من را نمیشنوی یا شاید... فقط بخاطر تو زنده اممممممممممممم ای امید زندگیم
پاسخ : دفتر عشـــق كه بسته شـد نازنینم اگر می روی برو به خدا می سپارمت می روی ... دل من را با خود ببر به یادگار نشکن این دل پاک و ساده به یاد داشته باش وجود تنهایه مرا و نشکن عهد ناشکستنی و از یاد نبرد چشمان منتظر من و تلخی سکوت جاده از یاد نبر که از یاد نمی برمت و همیشه در یادمی در وجودمی می روی ولی با خود نبر خاطراتت را که من با آنها خوشم می روی ... و حرفهای زیبایت را از یاد نبر و بوی گل های شب بو می روی ولی باران را با خود نبر بوی طراوت گل های باغچه را با خود نبر بهار هستی را پاییز نکن ترانه هایم را غمگین نکن چشمان را به در نگذار و نفسم را آه نکن می روی ...!به یادم باش می روی ...!برگرد امید زندگیم
