آدم ها خسته نمیشن اونا فقط گاهی نفس کم میارن (مرام کارلینو) تمام شب دلم فکر کسی بود که تنها مونسم در بی کسی بود شب یلدای هشتاد و نه من پر از دلتنگی و دلواپسی بود ................................ تقدیر من این بود که حیران باشم در بند سر زلف تو زندان باشم این سخت ترین کار جهان است که من یک عمر بدون تو پریشان باشم فاصله گرفتن از آدم هایی که دوستشان داریمبی فایده است زمان به ما اثبات میکندکه جانشینی برای آنها نیست تقدیم به او که خودش می داند : در زلف قشنگ تو که چین می افتد صیـاد دل من به کمـین می افـتد من معتقدم که سیب هم می دانست از جـاذبه ی تـو بر زمـین می افـتد .......................... تو خالق عشق و بی قراری هستی پـیـغـمبر گل های بهاری هسـتی انگار خدا خـودش تراشـیـده تو را از بس که قشنگ و انحصاری هستی ............................ هر چند که می نخورده ساقی هستیم از دولت عشق است که باقی هستیم در فـلـسـفـه ی مـوازی یـک تـقـدیـر مـا نـقـطـه ی مـبـهـم تـلـاقی هستیم ............................. بـه سـرم زد کـه دوبـاره بـدهـی آزارم چـه کـنـم از غـم دوری دلـت سر شـارم تو که در خواب خوشی کاش که می دانستی امشب از دست تو و عشق چه حالی دارم ........................... من با غم دوری تو هم مانوسم در ظلمت شب به فکر یک فانوسم رخصت بدهید از همین جا با عشق لب های پر از مهر تو را می بوسم آن سوی همه ی دلتنکی ها خدایی هستکه داشتنشجبران همه ی نداشتن هاست من مانده ام و گلایه ای تکراری یک بار نشد غم از دلم بر داری تا سکه یک پول شدم از دستت این گونه هوای عشقمان را داری ؟ ............................ به قول شاعر از دست تو فریاد از آن روزی که مهرت در دل افتاد تـمـام هـفـتـه دلـتـنـگ تو بودم تو یادم را چه آسان بردی از یاد .............................. تو که دستت به فکر دست ما نیست بدون تو در این دنیا صفا نیست تـو کـه یـادی نـکـردی از دل مـا بازم خوبه که یادت بی وفا نیست