1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

آنتونوف-71 "an-71 Madcap"(آواكس ناكام شوروی)

شروع موضوع توسط ♥ yakamoz ♥ ‏8/12/10 در انجمن جنگی نظامی

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏25/11/10
    ارسال ها:
    8,717
    تشکر شده:
    4,395
    امتیاز دستاورد:
    123
    حرفه:
    Telegram: vahid_yakamoz instagram: vahid_yakamoz
    __________________________________________

    [​IMG]
    __________________________________________
    هواپيماي هشدار زود هنگام (AEW) آنتونوف-71 Madcap ، مدل تغيير يافته آنتونوف-72 برای خدمت بر روي ناو هواپيمابر آدميرال كوزنتسف(تفليس) بود. از جمله تغييرات An-71 نسبت به An-72، افزايش حدود 6 متر به طول بال و سكان عمودی با زاويه خميدگی رو به جلو و نصب رادار هشدار دهنده زود هنگام هوابرد روی آن، موتورهاي توربوفن قدرتمندتر و نصب يك موتور توربوجت درزير بدنه جهت كمك به هنگام برخاستن را ميتوان ذكر كرد. روي هم رفته سه فروند از آواكس An-71 قبل از كنار گذاشته شدن آن به نفع پروژه آواكس دو موتوره توربوپراپ ياك-44 توليد گرديد (كه خود پروژه ياك-44 در سال 1993 كنسل اعلام شد).

    به علت اينكه هواپيماهای هشدار دهنده ميتوانند تصوير بزرگی از منطقه نبرد را در اختيار فرماندهان قرار بدهند، لذا طراحان و سازندگان هواپيماها در چند كشور شروع به طراحي و ساخت هواپيماهاي هشدار دهنده زود هنگام هوائی AWACS كه آنتن رادار بزرگی را بر روی بدنه خود حمل می كردند نمودند كه نمونه بارز آن AWACS محصول امريكا مي باشد. نيروی دريائی امريكا طرح نمونه كوچكتری از AWACS نيروی هوائی امريكا را توسعه داد كه حاصل آن E-2 Hawkeye ساخت گرومن شد كه قابليت نشست و برخاست از روی ناوهاي هواپيمابر را دارا بود.
    پشت ديوارهاي آهنين (اصطلاحی كه براي اتحاد جماهير شوروي به كار برده ميشد)، طراحان شوروی بيكار نبودند و با ساخت آواكس Tu-126 كه بدنه آن برگرفته از Tu-95 Bear بود به رقابت با همتای غربی خود برخاستند. اما Tu-126 در تقابل با رقيب NATO خود از رادار و مقدورات الكترونيكی پائينتری برخوردار بود. در سال 1982 وزارت دفاع ، صنايع هوائي، صنايع الكترونيك و صنايع ارتباطی شوروی برنامه تحقيق و توسعه ای را جهت پايه ريزی پلتفورم يك هواپيمای تاكتيكی از نوع آواكس بنا نهادند.

    نيازهائی كه بايد در اين طرح به آن پاسخ داده مي شد عبارت بودند از ساخت آواكسی با قابليت های زیر :

    قابليت مداومت پرواز بين 4.5 تا 5 ساعت
    قابليت شناسائي اهداف متعدد در برد دور شامل تعقيب اهداف زمينی
    تعقيب همزمان 120 هدف
    قابليت Data-Link با جنگندهای حال حاظر و در دست ساخت
    قابليت Data-Link با مراكز فرماندهی زمينی
    قابليت عمل در هر شرايط جوي ، در هر نقطه از دنيا ، در هر ساعت از شبانه روز
    قابليت عمليات به طور مستقل در دور افتاده ترين فرودگاهها

    طراحي رادار به NPO 'Vega' در مسكو واگذار گرديد. طرحهای زيادی در مورد تركيب بندی ديش رادار و موقعيت قرار گيري آن روي بدنه ( جلو يا عقب بودن ان) ارائه شد. همچنين انتخاب پلتفورم هواپيما جهت حمل رادار بايد يا از بين مدلهاي An-32, An-12, An-72 يا طراحی اختصاصی صورت می گرفت. در سه ماهه آخر سال 1983 ، نتيجه تمامی تحقيقات و بررسيها جمع بندی گرديد و تصميم نهائی گرفته شد: نصب ديش آنتن بر روي پلت فورم آنتونوف-72

    آنتونوف-72 داراd بهترين گنجايش و بهترين ابعاد و مناسب براي فرود و برخاست از باندهای كوتاه و ناآماده در فرودگاههائی كه از امكانات زيادی برخوردار نبودند بود. دو مدل متفاوت در نحوه قرار استقرار ديش رادار ساخته شدند، يك مدل دارای پايلوتهايی ويژه بر روی بدنه و مدل ديگر با قابليت نصب رادار بر بالای سكان عمودی.

    نتيجه آناليزها ، حالت دوم را كارامدتر نشان ميداد اگرچه ميبايست طراحي سكان عمودي An-72 تغيير پيدا ميكرد. سكان عمودي جديد با زاويه خميدگی رو به جلو ، ضخيمتر و وتر بزرگتر. An-71 به موتورهاي پرقدرت D-436K مجهز گرديد اما هنوز نياز به موتور كمكی برای تسهيل در هنگام Takeoff احساس مي شد، كه با نصب يك موتور توربوجت RD-36A در زير بدنه اين مشكل مرتفع گرديد.

    نياز موازی كه در خلال سالهای 1982و83 براي داشتن يك هواپيمای آواكس قابل استفاده بر روی ناوهای هواپيمابر بروز كرد منجر به تصميم گيری در مورد ساخت نوع دريا پايه An-71 گرديد، اما پس از بررسيها روسها به اين نتيجه رسيدند كه نياز به يك هواپيمای هشدار دهنده زودهنگام تخصصی بر گرفته از مدل آمريكائي (E-2 Hawkeye ) دارند. اين طرح جديد yak-44e بود.

    اولين نمونه از An-71 ، اولين پرواز خود را در سال 1985 در كيف با موفقيت به انجام رساند و تا آخر سال 1985 75 بار پرواز كرد و در مجموع 117 ساعت پرواز داشت. سومين نمونه از An-71 در 19 فوريه 1986 از خط توليد خارج گرديد . تا سال 1990 كه كل پروژه كنسل شد، اولين مدل از An-71 ششصد و پنجاه ساعت پرواز و سومين نمونه 380 ساعت پرواز داشتند.


    مشخصات

    خدمه: 6 نفر (4 اپراتور ـ2 خلبان)
    طول بدنه: 23.5 متر
    فاصله دو نوك بال: 31.9 متر
    ارتفاع: 9.2 متر
    موتورها: 2 موتور D-436K توربوفن + يك موتور توربوجت RD-38A كمكي به هنگام برخاستن
    حداكثر سرعت: 650 كيلومتر بر ساعت
    حداكثر ارتفاع: 10800 متر
    __________________________________________