فرصت خلوت با تو

دامن عزلت من از پـــــــــی حرمان تو شد
می پر محنت من از کف پیــــــــمان تو شد

دیده ی منتظرم فرصت خــــــلوت نگرفت
چه حکایت که از این قصه ی هجران توشد

مـــه گردون که انیــــس دل عشــــاق شدش
همه در فکر رخ نـــــّیرو تابـــــان تو شـــد

دل دیوانه ی من گر همه سوزد چه عجــب
همه عاشق شد و بر محــــبس زندان تو شد

شب هجران تو را صـــــد شب یلدا بشــــدم
به سراپرده ی دل این غم پــــــــنهان تو شد

دل من برده ی آن عشق و تو ارباب جــــفا
چه ستم ها که برین برده ی مــــیدان تو شد

چه بـــــگویم که درین خــــلوت اغیار همی
دل امــــــّـــید فدای لـــب رخــــــشان تو شد