وقتی که تو رفتی

وقتی که تو رفتی
لحظه ها به سختی تنفس می کنند
وصدای ضربان قلب ساعت
هر لحظه گوشم را می آزارد
و به آوایی به وسعت خانه ام
می گوید :
او رفت ، رفت ، رفت

و حالا من مانده ام
و دشتی از شب
شبی که با فتح روز
منتظر دیدن اشکهایم است

وقتی که تو رفتی
گلزار لبهایم
به غنچه ی سخن ننشسته
و بر کویر ترک خورده ی صورتم
باران مهرت نریخته

وقتی که تو رفتی
به شهر صبر رفتم
به شهر سکوت
به دیار هیچها

وقتی که تو رفتی
چشمه ی چشم خشکید
و مرغ امید در دل پرپرزد
و من سرگشته و عاشق
از " من" خود گسستم