باغ نگاه

گل مــی کنـــد به باغ نگـاهت جـوانیم​

وقــتی بروی دامـــن خـــود می نشانیم​

داغ جنون قـــطره ی اشــکم به چشم تو​

هر چند از دو چـشم خودت می چکانیم​

مـن عابـــر شــکســته دل خـلوت تو ام​

تا بیـکران چشــم خـــودت مــی کشانیم​

یک مشـت بغض یخ زده تفسیر می کند​

انـــــدوه و درد غربــت بــی همــزبانیم​

وقــتی پـرید رنگ تو از پشت قصه ها​

تصــویر شد نهـــایت رنـــگــین کـمانیم​

تو، آن گلی که می شــکفی در خیال من​

پُر می شود زعطر خوشــت زنــدگانیم​

در کـهــکشان چـشم تو گم می شود دلم​

سرگـشتـــه در نــــهایــتی از بی نشانیم​

زیــبـــاترین ردیف غـــزلهای من توئی​

ای یـــــار ســــرو قـــامت ابـرو کمانیم​

حـــالا بیـــا و غــربت ما را مرور کن​

ای یــــادگــــــار وســعت سبـز جوانیم​