همیشه در طول تجربه ی گیمری خودم بازی ها را به دو دسته تقسیم میکردم.تجربی-سینمایی که صحنه هایی به یاد ماندنی را به تصویر میکشد (مانند CoD6) و سرگرم کننده که غرض اصلی خالقان؛ساخت اثری جذاب و مفرح است.(مانند RE5) .شاید اگر هفته ی پیش بایونیتا را بازی نمیکردم نیز همین نظر را تا مدت ها قبول داشتم.ولی این بازی واقعا مرز میان این دو گروه را ذهنم نابود کرد.بازیی که در عین سرگرم کنندگی تجربه ای بینظیر بود.ولی واقعا چه چیزی از این بازی نظرم را تغییر داد؟برای بررسی یکی از جذاب ترین بازی های اخیر آماده شوید... *** سام رایمی کارگردان 3گانه اسپایدرمن می گوید: مخاطب هربار دنبال حوادث جدید در موقعیت های جدید است.سازندگان ماهر این بازی مطمئنا با چنین قانونی آشنایی کامل داشته اند.زیرا از همان ابتدا شما شاهد موقعیت های هیجان انگیز و زیبایی هستید که نظیرش را در هیچ فیلم یا بازیی ندید و بدون شک پیاده کردن چنین صحنه هایی بر روی یک بازی بهترین انتخاب برای چنین ماجرا هاییست.قدم زدن بر روی دیوار؛موتور سواری با سرعت سرسام آور بر روی یک موشک؛متلاشی کردن الهه های غول پیکر و قدرتمند و بسیاری از موارد دیگر همگی نشانگر یک بازی کاملا تازه با نوآوری هایی 140%!!!!! سینمایی هستند.مسلما از دمو های از پیش رندر شده ی بی نهایت زیبا و هیجان انگیز نیز نمیتوان گذشت.صحنه هایی ناب!البته نکته جالب دیگری که در این بازی وجود دارد اینست که شخصیتی مونث؛آهنگ هایی با خواننده ی مونث؛علایمی که به شکل لب یا پروانه هستند یا دیگر عناصری که به صورت افراطی به کار رفته اند همگی یک چیز را نشان میدهند:این بازی مردانه است!!!!!!!!!!!!!!!بله؛استفاده ی بیش از حد و این موارد به نوعی نوآوری از لحاظ محتواییست.البته پیش از این نیز شاهد شخصیتی مونث به عنوان قعرمان بودیم ولی در حقیقت شخصیت هایی مانند لارا کرافت در عمل زنانی هستند که اخلاقیات مردانه دارند.در حالی که رگه هایی از زنانگی در بایونیتا دیده میشود. اگر قرار باشد بایونیتا را بازی کنید و دمو ها را رد کنید و به دنبال داستان نباشید واقعا ماجرای خارق العاده ای را از دست داده اید.داستان بازی در حقیقت مانند یک انیمه است,یک انیمه ای بسیار کوتاه با سرعتی بسیار زیاد در پیشرفت داستان.اتفاقات بسیار سریع به وقوع میپیوندند؛از ماجرای آغاز سفر بایونیتا تا رو به رو شدن او با لوکا و آشنایی او با سرزا و همچنین مبارزه های او با ژان و فرشته ها... .بهتر است به جای توضیح داستان آن را فقط مورد بررسی قرار دهم زیرا در صورت لو رفتن داستان (spoil شدن) شاید جذابیت داستان تا حدّی پایین بیاید.در کل میتوان داستان بایونیتا را بسیار جذاب و مرموز دانست.حتی شما نمیدانید در 2 فصل بعد چه چیزی ممکن است انتظارتان را بکشد.البته شاید بتوان این خرده را به بازی گرفت که داستان تا حدودی گنگ است ولی از فصل 10 به بعد گره های داستانی به تدریج گشوده میشوند.در واقع یک سوم نهایی بازی از هر نظر عالیست. امکان ندارد که گیم پلی بازی را بتوان در چند جمله خلاصه کرد.درباره ی گیم پلی خیلی میتوان نوشت.به نظر من مهم ترین بخش گیم پلی سرحت و راحتی کنترل بازیست به طوری که اولین بار کنترل بازی به دستم رسید در حالی که زیرنویس های سخنان راوی داستان را میخواندم کورکورانه دکمه میزدم.پس از یک دقیقه که به نبرد نگاه کردم و حرکات خارق العاده ی بایونیتا را دیدم با خود گفتم مبادا در تمام این مدت در حال تماشای دمو بودم؟!ولی وقتی چند بار joy stick را حرکت دادم اطمینان حاصل کردم که کنترل در اختیار من است.خوشبختانه این گیم پلی بی نظیر از ابتدای بازی که از صخره ها پرتاب میشوید تا وقتی که باید جوبلیوس را به سمت ؟؟؟؟؟؟ پرتاب کنید وجود دارد.وقتی از واژه ی بی نظیر استفاده میشود یعنی اینکه این بازی واقعا مستحق بینظیر نامیده شدن است.منتظر اتفاقات نا متعارفی باشید.موتور سواری یا دیگر مواردی که قبلا ذکر شد تنها بخش کوچکی از گیم پلی این بازی است.ارزش تکرار بسیار زیاد؛آیتم های مخفی و کنترل عالی این بازی نیز دیگر عوامل ساخت چنین گیم پلی ای هستند. شاید بتوان جذابیت بایونیتا را در دو دلیل خلاصه کرد: گیم پلی ناب بازی و ارزش تکرار بسیار زیاد.اگر فکر میکنید با تمام کردن بازی روی درجه سختی خیلی آسان هنر کرده اید؛ بازی را با نرمال انجام دهید تا متوجه شوید چالش واقعی یعنی چه.جدا از خود گیم پلی ؛ بدست آوردن پول کافی برای خرید آیتم ها و فنون ؛ پیدا کردن صندوقچه های مخفی؛بدست آوردن LP ها و گرفتن مدال های پلاتینیومی دیگر دلایلی هستند که که به بازی ارزش تکرار میدهند. از منظر هنری ؛ گرافیک حرف ندارد.محیط های زیبا؛جلوه های بصری چشم نواز و رنگ آمیزی هنرمندانه ما را مجبور میکند که گاهی اوقات به ایستیم و دوربین را چرخانده و دور و اطراف را تماشا کنیم.اما از منظر فنی نیز گرافیک بازی رضایت دهنده است.اگر جه شاید بایونیتا بهترین گرافیک را نداشته باشد ولی شکی نیست که گرافیک بازی عالیست.البته یک سری باگ هایی که ناشی از فرو رفتن اعضای بدن شخصیت ها در محیط ها (حتی در دمو های سینمایی)وجود دارد که قابل چشم پوشی است. این بازی حتی در زمینه ی موسیقی نیز عالیست.از موسیقی prologue بازی تا موسیقی های هنگام مبارزه یا موسیقی مرحله ی paradiso همگی عالی هستند و کاملا به جا و مناسب هستند.یعنی موسیقی بازی نیز استحقاق نمره ی 20 را دارد. در کل بازی بایونیتا بازیی است که حتما ارزش انجام را دارد و اگر تا کنون این بازی را انجام ندادید حتما انجام این بازی را از خود دریغ نکنید.حتی اگر PC نیز دارید به طریقی حتما بایونیتا را تجربه کنید.
