نگاهی به شخصیت عبد الحسین تیمور تاش که حلقه اول رضا خان بود. در کتاب صعود و سقوط تیمور تاش (به حکایت اسناد محرمانه وزارت خارجه انگلیس ) نوشته جواد شیخ الاسلام آمده است : پس از درخشش رضا خان در فضای سیاسی سالهای پس از کودتای 1299 تیمور تاش از هواداران دو آتشه سردار سپه و از طراحان و معماران سلطنت پهلوی به عنوان نخستین وزیر دربار انتخاب شد . او به سرعت در ردیف برجسته ترین و مقتدر ترین چهره های سیاسی کشور پس از شاه عرض اندام کرد. نفوذ فوق العاده او در دستگاه رضا خان و اعتماد متقابل میان آنها گذشته از همکاری در چهار چوب برخی توافق های سری ، در درجه اول از این حقیقت ریشه می گرفت که تیمور تاش در زمان تصدی وزارت فواید عدلیه در کابینه سردار سپه یکی از نخستین کسانی بود که نخست وزیر را به تملک تاج و تخت تشویق کرد و شاید بیش از تمام اطرافیان سردار سپه ، در راه تحقق این هدف تلاش نمود . تیمورتاش نقش مسلطی در همه حوزه های سیاسی و اجرایی کشور ایفا می کرد . او در نشست های هیئت دولت حضور می یافت و کابینه دیدگاه های وی را به مثابه اراده شاه تلقی می کرد . حتی در مجلس نیز این مداخلات در گسترده ترین سطح ادامه داشت او در مجلس فراکسیونی از اکثریت پدید آورده بود و هر هفته با اکثریت قاطع نمایندگان دیدار می کرد . درنتیجه لوایح و قوانین پیشنهادی دولت بی کم و کاست به تصویب می رسید . به طور کلی تیمور تاش در همه امور کشور جز حوزه نظامی و انتظامی دخالت داشت . به تعبیر دشتی : «تیمور تاش ظرف مدت دو سه ساله باد وکالت را از دماغ وکلایی که امر برآنها مشتبه بود و خیال می کردند می توانند صاحب رای و نظری در سیاست باشند بیرون کرد . همچنین از مداخله ای که عموماً نمایندگان در حوزه وکالتی خود کنند و از این حیث مزاحم کار های وزارت خانه ها می شدند جلو گیری می کرد . مگر این که تقاضای نماینده معقول بوده و منافاتی با جریان های کار وزارت خانه ها نداشته باشند .» تردیدی نیست که تیمور تاش همه حوزه های سیاسی - اجتماعی کشور را زیر نظر داشت و با توجه به اداره عاقلانه کشور مطابق با خواست رضا شاه ، به معتمد ترین یار وی تبدیل شد . چنان که رضا شاه اندکی پس از انتخاب او به وزارت دربار ، خطاب به وی گفت : «از امروز به بعد ما دو نفر ایران را اداره خواهیم کرد . کارهای نظامی اش با من و کار های سیاسی اش با تو .» با همین پایگاه قربانی خود کامگی شاهی شد که با استبداد مطلق خود نمی توانست به هیچ حزبی یا تشکل سیاسی اعتماد ورزد . تیمور تاش تا سال1310بعد از شاه ، شخص اول کشور بود. در جلسات هیئت وزیران شرکت می کرد ، تعیین سفرا ، وزرای مختار ، مقامات حساس و استانداران تماما از طرف او انجام می گرفت. تیمور تاش نمایندگان را نیز تحت سلطه خود قرار داده بود و با تشکیل جلسات منظمی اصول عقاید خود را در تصویب قوانین و رویه مجلس به آنها تفهیم می کرد . وزیر در بار همه ساله یک سفر دو ماهه به اروپا داشت و در این سفر ها با سلاطین و روئسای جمهور و مقامات بلند پایه کشور های اروپایی مذاکره می کرد .
