گل همیشه بهار اسم فارسي اين گياه "گل هميشه بهار" ويا"آذرگون" هست اسم انگليسي اون "Marigold" ميباشد واسم لاتينش"Calendula officinalis"هست اين گل زيبا بصورت وحشي در بسياري از مراتع و دشتها ميرويد وداراي واريته هاي گوناگوني هست و در زمره گلهاي باغچه اي و نيز گياهان دارويي دسته بندي ميشه؛گل ها و همچنين سرشاخه گل دار گياه مصرف دارويي دارد گياهي است با برگ هاي تحتاني قاشقي شکل و برگ هاي فوقاني سرنيزه اي،. گل ها همواره زرد تا نارنجي رنگ بوده و ميوه هاي فندقي آن خميده و قلابي شکل مي باشند. گياهي است علفي و يكساله و ساقه هايي به طول 70-40 سانتي متر دارد. برگهاي ساده ، بيضوي دراز اين گياه پوشيده از كرك با كناره هاي موجدار به رنگ سبز مايل به قهوه اي روشن است و روي ساقه منشعب آن، گلهاي درشت و زيبا ظاهر مي شود. اين گياه خاستگاه مديترانه دارد ولي در ايران در نقاط مختلف کشور به عنوان يک گل زينتي کاشته مي شود از اثرات دارويي اين گل ميشه به اثر اون روي التهابات پوستي و درمان جوش و پينه وتصفيه كننده خون اشاره كرد. بصورت صنعتي از اين گياه كرمهاي مختلفي با عنوال" ماري گلد" يا "كالندولا" تهيه ميشه. گل هاى نارنجى، زرد و يا طلايى رنگ و پرگلبرگ آن از بهار تا پاييز پديدار مى شوند. جنس هميشه بهار در ايران داراى شش گونه است كه از اين بين هميشه بهار شيرازى انحصارى ايران بوده اما نوع پرورشى آن بومى ايران نبوده و وارداتى است. اين گياه مكان آفتابى و هر نوع خاك به خوبى زهكشى شده را مى پسندد. نسبت به سرما مقاوم است از اين رو نشاهاى آن را مى توان نيمه اول پاييز در باغچه كاشت. براى ازدياد طول دوره گلدهى بايد گل هاى پژمرده مرتباً چيده شوند. تكثير آن از طريق كاشت بذر در اول پاييز و انتقال نشاها به باغچه پس از ۳ تا ۴ برگ شدن آنها امكان پذير است. گياه پس از گذراندن زمستان در بهار گل هاى شاداب و پرپشتى مى دهد. تكثير هميشه بهار از طريق كاشت بذر در بهار يا قلمه در تابستان نيز شدنى است.
