پیروزی در آخرین راند | Fight Night Champion Review

پنجمین نسخه از سری بازی‌های Fight Night با سبکی متفاوت و نوآوری‌های منحصر به فرد انتشار یافته تا بار دیگر EA را هرچه بیشتر به تحقق شعار دیرینه‌اش نزدیک کند. Fight Night Champion (در متن به اختصار FNC نامیده می شود) در زمینه‌ی شبیه سازی عالی عمل کرده و در عین حال با اضافه کردن فاکتوری نا متعارف برای یک بازی ورزشی، رنگ و روی جدیدی به بازی بخشیده است.
شاید وجود فاکتور "داستان" در یک بازی ورزشی بی معنا به نظر برسد. اما در FNC همه چیز متفاوت است. بدون شک مهم‌ترین و جذاب‌ترین بخش بازی برای تازه کارها Champion Mode خواهد بود. در Champion Mode با زندگی یک بوکسور و بهایی که باید برای شغلش پرداخت کند آشنا می‌شوید. شخصیت اول داستان Andre Bishop نام دارد(لازم به ذکر است چنین بوکسوری وجود خارجی نداشته و شخصیتی کاملاً ساختگی ست). شما در بازی با پستی و بلندی‌های زندگی او آشنا می‌شوید و پشت پرده ی این ورزش پر حاشیه را مشاهده خواهید کرد. جالب است بدانید سبک بازی Andre Bishop و چهره و رنگ پوست او شباهت زیادی به Muhammad Ali دارد. در این مود برخی اوقات در شرایطی قرار می‌گیرید که فقط بردن کافی نیست و باید حریفتان را ناک اوت کنید. وجود چنین پستی و بلندی هایی در داستان بازی و ارتباط مستقیم آن با گیم پلی، جذابیت Champion Mode را دو چندان می‌کند. وجود کات سین های جذاب و تأثیر داستان بر هر یک از مسابقه‌ها در جای خود قابل تحسین است. برای اتمام بخش داستانی بازی به زمانی حدود 5 ساعت احتیاج خواهید داشت. شخصیت پردازی کاراکترها با توجه به کوتاه بودن Champion Mode خوب به نظر می‌رسد ولی برای حماسی شدن جو بازی برخی اوقات شاهد اوج و حضیض های نا متعارف در داستان خواهیم بود. بطور کلی با وجود اشکالات کوچک و بزرگ در داستان، اضافه شدن چنین بخشی به یک بازی ورزشی خود یک پیشرفت بزرگ محسوب و به عنوان یک مزیت در نظر گرفته میشود.

از دیگر مود های بازی می‌توان به Legacy Mode اشاره کرد که تغییر زیادی نسبت به FN4 نکرده است. شما می‌توانید کاراکتر خودتان را بسازید یا با بوکسورهای معروف وارد دنیای بزرگ بوکس شوید. تنها فرق آن اضافه شدن اسپانسرهای جدید و توانائی انجام تمرین‌های بیشتر با خرید آن‌هاست. مقایسه‌ی دو مود Legacy و Champion مسخره به نظر می‌رسد؛ چرا که Legacy Mode تنها یک بخش خسته کننده است که پس از مدت کوتاهی "غیر قابل بازی" خواهد شد در حالی که Champion Mode بخشی جذاب با نوآوری‌های کاملاً مثبت و سرگرم کننده به حساب می آید.

اما گیم پلی بازی بر خلاف گذشته دست خوش تغییراتی اساسی شده است. تجربه‌ی کلی بازی لذتی دوچندان را نسبت به گذشته برایتان رقم خواهد زد. اولین نکته‌ای که نظر مخاطب را جلب می‌کند دوربین جدید بازی ست که برای حالت پیش فرض در نظر گرفته شده. شما کاملاً به بازیکنان نزدیک هستید و همه چیز را از چند سانتی متری آنان تجربه می‌کنید که یکی از نوآوری های بازی به حساب می آید! شاید این حالت در ابتدا کمی گیج کننده به نظر برسد اما پس از مدتی به آن عادت خواهید کرد. نکته‌ی جالب دیگر در این زمینه نورانی شدن ثانیه‌ای ِ صفحه در لحظات پر هیجان بازی ست. برای مثال وقتی حریفتان را گیج می‌کنید، برای لحظه‌ای صفحه روشن میشود و بعد از آن ضربات شما نقش ِ حیاتی‌تری در بازی ایفا خواهند کرد چرا که با وارد کردن مشت‌های محکم حریفتان Knock Down خواهد شد. با وارد کردن ضربات بیش از حد به سر حریف، او را گیج خواهید کرد. HUD بازی تنها شامل یک نوار Stamina است که در صورت به اتمام رسیدن ِ آن ضربات شما قدرت کمتری خواهند داشت. اکثر مواقع برای گیج کردن حریف باید سر او را بطور متوالی مورد اصابت قرار دهید اما بعضی مواقع با وارد کردن تنها یک مشت محکم، حریفتان نقش بر زمین خواهد شد. بازیکنان قدرتمندتر ضربات محکم‌تر و بازیکن ضعیف‌تر ضربات کم قدرت‌تری را وارد می‌کنند. برخی از بوکسورهای معروف (مانند Muhammad Ali یا Mike Tyson) ضربات مخصوص به خود را دارند.

سیستم جدیدی در این نسخه از بازی تعبیه شده که کنترل ضربات را کاملاً آسان می‌کند. دیگر خبری از آن کنترل‌های سخت نیست و آنالوگ سمت راست را هر طور بچرخانید؛ مشت همان طور که شما می خواهید به حریف اصابت می کند. همچنین قابلیت ضربه زدن با دکمه‌های اصلی نیز در این نسخه وجود دارد که البته به مراتب سخت‌تر از کنترل با آنالوگ است. هوش مصنوعی رقبا در حد بسیار خوبی قرار دارد و در درجه سختی‌های بالاتر شاهد عکس‌العمل‌های دقیق و کاملاً سریع از آنان هستیم. سیستم هوش مصنوعی برای Muhammad Ali و Mike Tyson کاملاً متفاوت است. بطور کلی سبک بازی این دو نفر با همه‌ی بوکسورها کاملاً فرق می‌کند. Muhammad Ali گام به گام با شما به مسابقه ادامه می‌دهد و کاملاً جوانمردانه بازی می‌کند. این در حالیست که Mike Tyson کاملاً خشن بازی کرده و یک نقطه را آنقدر مورد اصابت ضرباتش قرار می‌دهد تا بالاخره حریف KO شود.

از جمله پیشرفت‌های محسوس دیگر در زمینه‌ی هوش مصنوعی، حالت روحی بازیکنان می‌باشد. برای مثال مسابقه راند هفتم را طی می‌کند و رقیبتان می‌داند با اتمام بازی امتیازهای کمتری دریافت کرده و بازی را می‌بازد. در نتیجه عصبانی میشود و بدون ترس فقط ضربه میزند! البته گاهی اوقات شاهد رفتار احمقانه از بازیکنان خواهیم بود که شما را به فکر وامی دارد؛ برای مثال اینقدر یکجا می‌ایستند که ناک اوتشان کنید. در آخر باید گفت گیم پلی بازی در سطح بسیار خوبی قرار دارد و پیشرفت بازی در این زمینه نسبت به گذشته کاملاً محسوس و قابل درک است.

گرافیک سری Fight Night همیشه در سطح خوبی قرار داشته و از رقبا چند قدم جلوتر بوده است. سازندگان این بار هم از قافله عقب نمانده و سطح گرافیکی بازی را یک قدم جلوتر برده‌اند. چهره و دیگر جزییات بدن تمامی بوکسورها عالی کار شده و از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است. مانند گذشته سیستم خستگی و عرق کردن بازیکن‌ها بسیار طبیعی کار شده و با رسیدن به راندهای انتهایی کاملاً محسوس است. از جمله پیشرفت‌های گرافیکی در این نسخه می‌توان به حالت‌های گوناگون صورت بازیکنان اشاره کرد. این سیستم طوری طراحی شده تا صورت آن‌ها همیشه تازه و زنده به نظر برسد طوری که مرز بین بازی‌های ویدئویی و واقعیت را کمرنگ کرده است. افکت خون(که البته در این بازی نقش بسیار مهمی را ایفا می کند) هم از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است و هر لحظه ممکن است با یک ضربه به قسمت‌های مختلف بدن بازیکن منتقل شود. نکته‌ی حائز اهمیت دیگر در زمینه گرافیک صحنه‌های آهسته(Slow Motion) هستند که پس از هر ناک اوت به نمایش در می‌آیند. در این صحنه‌ها شاهد جزئیات ضربه‌ی وارد شده به صورت یا بدن حریف هستیم که عالی کار شده و حس یک بوکسور واقعی را به مخاطب القا می‌کند. طراحی چهره‌ی داور و محیط هم از کیفیت مطلوبی برخوردار است و هم سطح با بازیکنان ارزیابی میشود. کات سین های بخش Champion Mode هم به لطف فناوری نه چندان جدید VP6 از کیفیت بسیار بالایی برخوردارند و برخلاف دیگر بازی‌های هم سبک، خسته و کننده و بی کیفیت به نظر نمی‌رسند.

در زمینه‌ی صداگذاری ایراداتی وجود دارد که از کیفیت بازی کاسته است. مهم‌ترین فاکتور برای یک بازی با موضوع بوکس صدای ضرباتی است که با مشت زده می‌شوند. متأسفانه در FNC صدای این ضربات بد کار شده و گاهاً خنده دار به نظر می‌رسد. Fight Night Champion یک انیمیشن نیست ولی اگر فقط به صداها توجه کنید یاد ضربات سوباسا به توپ فوتبال می‌افتید! صداگذاران بازی هم قبلاً بارها و بارها در دیگر بازی‌ها حضور داشته‌اند و مسلماً با صدایشان آشنا هستید. از نکات مثبت این بخش می‌توان به صدای زنده‌ی تماشاگران و موسیقی‌های حماسی ِ بخش Champion Mode اشاره کرد که در کنار مشکلات دیگرِ موسیقی و صداگذاری به چشم نمی‌آیند. مسلماً موسیقی و صداگذاری از مهم‌ترین فاکتورهای یک بازی به شمار می‌روند و انتظارات ما از EA در زمینه بیشتر از وضعیت فعلی بود.

مولتی پلیر بازی هم عالی کار شده و مانند دیگر عناوین EA از کیفیت مطلوبی برخوردار است. بدون شک با وجود این بخش، مدت زیادی سرگرم خواهید شد.

در نهایت باید گفت Fight Night Champion با ایده‌های جدید و نو آوری های منحصر به فردش می توانست یک انقلاب کامل به حساب بیاید که با صرف نظر کردن از ایراداتش تا حدی به این مهم دست یافته است. اگر از طرفداران سبک فایتینگ هستید FNC را از دست ندهید.