آسمان تاریک است

دل من حادثه ای می خواهد ​

که در آن بال زند کفتر عشق ​

دل من عطر خوشی می جوید​

که در آن مست شود بی پروا​

و بخواند تا صبح​

تا همان لحظه که خورشید نمایان گردد​

شب تنهائی من باز آمد​

که مرا دور کند از نفس گرم طلوع​

چه کسی می داند​

که در این لحظه پر غصه و زار​

آفتاب می خندد​

و چه زیباست نگاه گل سرخ​

به لب خسته یار​