پویا بیاتی poya bayati اخرش میکشه منو بغضی که تو ی صداممه اینا قصه نیست عزیزم دفتر خاطره هامه وقتی دل تنگ تو بودم تو سکوتمو شنیدی روی گونه های خیسم رد گریه هامو دیدی اشک من نذاشت ببینیم با کدوم ترانه رفتی چقدر عاشقانه موندی چقدر عاشقانه رفتی با یه لقمه نون و گریه با دل پاره و پیرم زنده موندم و تا بیای و بعد دیدنت بمیرم یه صدای خسته دارم یه دل شکسته دارم کمکم کن تا بتونم سر رو شونه هات بذارم نون و گریه اخرش می کشه منو بغضی که توی صدامه اینا قصه نیست عزیزم دفتر خاطرهامه ساکتم غرق سکوتم تشنه ام کویر لوتم تو همیشه نیستی اما من همیشه رو به روتم با یه لقمه نون و گریه با یه دل پاره و پیرم زنده یه صدای خسته دارم یه دل شکسته دارم کمکم کن تا بتونم سر رو شونه هات بذارم
