چقدر سخته توی چشمای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشکی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سر تو به دیوار تکیه بدی که یه باره زیر آوار غرورش همه وجودت له بشه چقدر سخته توی خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی که دیدیش چیزی جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی که نفهمه هنوزم دوستش داری چقدر سخته گل آروزهاتو توی باغ دیگه ای ببینی و هزار با توی خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لبت بگی گل من باغچه نو مبارک
