ابتلا به اگزما در دوران کودکی، خطر ابتلا به آسم آلرژیک را در سنین بالاتر افزایش می‌دهد

پژوهشگران علوم پزشکی در کشوراسترالیا می‌گویند ابتلا به اگزما در دوران کودکی، خطر ابتلا به آسم آلرژیک را در سنین بالاتر افزایش می‌دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نفل از روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد ، اگزما واکنش آلرژیک و حساسیتی در پوست است که باعث خارش، خشکی، پوسته ریزی و نقاط قرمز رنگ در پوست و سطوح مفصلی اندامها می شود. شایعترین مشکل اگزما در کودکان اگزمای سرشتی (آتوپیک) است که اغلب از سن ۲ تا ۳ ماهگی یا ۴ تا ۵ ماهگی، هنگامی که تغذیه کمکی شروع شده، ایجاد می شود.

یک بررسی جدید حاکیست اشخاصی که در کودکی به اگزما مبتلا بوده‌اند وقتی به سن ۴۰ سالگی برسند، ۹ برابر بیشتر دچار آسم و حساسیت می‌شوند.
این یافته حاصل مجموعه‌ای از مطالعات متخصصان علوم پزشکی و کارشناسان علوم بهداشتی در دانشگاه ملبورن، ‌انستیتو مطالعاتی کودکان موردوخ، انستیتو تحقیقاتی منزیس و دانشگاه موناش است. این متخصصان روی ۱۴۰۰ داوطلب در دهه پنجم زندگی شان مطالعه کردند.

دکتر پامیلا مارتین در این باره اظهار داشت: در این مطالعه ما دریافتیم که اگزمای دوران کودکی می‌تواند در یک فاکتور پیشگویی کننده از بروز آسم آلرژیک در سنین بالاتر باشد.
نتایج این مطالعه در نشریه آلرژی و ایمونولوژی بالینی به چاپ رسیده است.

برخی غذاها بخصوص محصولات لبنی و تخم مرغ و تحریک کننده های پوستی مثل موی حیوانات خانگی ، پشم یا پودرهای شستشو از جمله مواد شایع ایجاد کننده اگزما هستند. حملات اگزما همچنین می تواند توسط استرس ها و فشارهای روحی شروع شود. اگزما به طور شایع همراه سایر انواع حساسیت ها مثل تب یونجه یا حساسیت به پنی سیلین دیده می شود. همچنین در میان کودکان مبتلا به اگزمای سرشتی، آسم شایع است. هر چند در اغلب کودکان اگزمای آتوپیک تا سه سالگی برطرف می شود اما سایر وضعیت های حساسیتی ممکن است باقی بمانند.

مشکل دیگر اگزما، اگزمای سبورئیک است. این اگزما هنگامی ایجاد می شود که غدد چربی پوست به تعداد زیاد در پوست وجود داشته باشند. این اگزما بیشتر در پوست سر کودکان، کانال گوش خارجی و نقاط چرب اطراف بینی، گوشها و کشاله ران ایجاد می شود . اگزمای سبورئیک به اندازه اگزمای آتوپیک خارش ندارد و به درمان به خوبی پاسخ می دهد.

درمان اگزما
یکی از مهم ترین اجزای درمان اگزما، اجتناب از خاراندن است. اگزما معمولاً خشک و خارش دار است. شایع ترین درمان، استفاده از لوسیون یا کرمی است که تا حد امکان پوست را مرطوب نگه می دارد. این درمان به خصوص اگر چند دقیقه پس از حمام کردن استفاده شود، موثر بوده و سبب احساس مرطوب ماندن پوست می شود.

اگر کمپرس سردی مستقیماً روی ناحیه خارش دار پوست اعمال شود سبب تسکین خارش می شود. اگر وضعیت ادامه یافت یا بدتر شد یا بهبودی قانع کننده یی نیافت درمان موثر دیگر استفاده از کرم یا پمادهای کورتیکوسترویید (کورتون) برای کاهش التهاب است.
در موارد شدیدتر، درمان با کورتون خوراکی انجام می گیرد ولی عوارض درمان شدیدتر بوده و اگر درمان قطع شود ممکن است بیماری شعله ور شود. در هر حال این درمان برای درازمدت توصیه نمی شود.

باید دقت کرد استفاده از کورتون باید تحت نظارت و تجویز پزشک بوده و استفاده خودسرانه از آن عواقب جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت. پوستی که تحت تاثیر اگزما است، ممکن است مکرراً عفونی شود. در این موارد استفاده از کرم ها و پمادهای آنتی بیوتیک (تحت نظارت پزشک) الزامی است.

برای خارش های شدید آنتی هیستامین ها در شکل های مختلف موجود است. خواب آلودگی از عوارض این داروهاست. این داروها اگر غروب استفاده شوند باعث پیشگیری از بی قراری و ناراحتی ناشی از اگزما شده و سبب بهبود خواب می شوند.

• گرد آوری: تاپ فروم
• منبع: پزشکان بدون مرز