_______________ عشق چیست؟ عشق ، رایحه شناخت خویش است. وقتی لبریز می شوی از حقیقت خود ، که همان خداست ، آنگاه سهیم می شوی خود را با دیگران. وقتی می فهمی که از هستی جدا نیستی ، آنگاه عاشق می شوی ، عشق ، میوه تجرب وحدت عارفانه خود با همه چیز و همه کس است. عشق، رابطه نیست، بلکه برترین مرتبه وجود است. بعضی ها به غلط گمان می کنند که نقطه مقابل عشق، نفرت است. نقطه مقابل عشق، نفرت نیست، بلکه ترس است. نفرت، عشق وارونه است. وقتی خود را نمی شناسی، از همه می ترسی. در عشق، پنجره های وجودت را به روی بیکران باز می کنی. اما وقتی می ترسی، همه پنجره های وجودت را می بندی و به آنها قفل آهنی بی اعتمادی می زنی. وقتی می ترسی، تنها می شوی. وقتی عشق می ورزی، محو می شوی. دیگر نیستی تا احساس تنهایی کنی. عشق مرزهای تو را می ریزد و تو را با آدم ها، پرنده ها، آب ها، گیاه و خورشید و ماه و ستاره یگانه می کند. عشق افتادن قطره به دریاست. قطره توئی، دریا خداست. ما چنان آفریده شده ایم که فقط می توانیم به عشق زنده باشیم. بدون عشق، مردگی می کنیم، نه زندگی. اگر نتوانیم عشق بورزیم، از زندگی نیز محروم خواهیم شد. آنگاه آنی نخواهیم بود که می توانیم باشیم. اگر عشق نورزیم، جاری وجودمان به مرداب ملال می ریزد، می گندیم، می پوسیم، می میریم
پاسخ : عشق چيست عشق یعنی این دوست دارم به اندازه گریه گنجشک-درسته کمه -ولی گنجشکا وقتی گریه میکنن میمیرن
