بارنج بسیار،با یک بند انگشت پیشرفت در سال ، در دل صخره نقبی می زنم،هزاران هزار سال دندانهایم را فرسوده ام و ناخنهایم را شکسته ام تا به سوی دیگر رسم ،به نور،به هوای آزاد و آزادی و اکنون که دستهایم خونریز است و دندانهایم در لثه ها می لرزند ، در گودالی ،چاک چاک از تشنگی و غبار ، از کار دست می کشم و در کار خویش می نگرم من نیمه دوم زندگی ام را در شکستن سنگ ها ،نفوذ در دیوارها،فرو شکستن درها و کنار زدن موانعی گذرانده ام که در نیمه اول زندگی به دست خود میان خویشتن و نور نهاده ام.
