عصیان خلایق ارچه صحرا صحراست در پیش عنایت تو یک برگ گیاست هر چند گناه ماست کشتی کشتی غم نیست که رحمت تو دریا دریاست بازآ بازآ هرآنچه هستی بازآ گر کافر و گبر و بت پرستی بازا این درگه ما درگه نومیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی بازآ در کعبه اگر دل سوی غیر است ترا طاعت همه فسق و کعبه دیر است ترا ور دل به خدا و ساکن میکده ای می نوش که عاقبت به خیر است ترا چون نیست ز هرچه هست جز باد به دست چون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست انگار که هرچه هست در عالم نیست پندار که هرچه نیست در عالم هست از چرخ فلک گردش یکسان مطلب وز دور زمانه عدل سلطان مطلب روزی پنج در جهان خواهی بود آزار دل هیچ مسلمان مطلب
