بهمن فروتن: رانگنیک علی کریمی را دوست خواهد داشت / بازیکنان فوتبال تنبل هستند / این بوندس‌لیگا بی‌سا

دویچه وله: پس از هفته‌ی بیست و هفتم این فصل از فوتبال بوندس لیگا، با آمدن کریستف داوم به‌جای میشائل اسکیبه به تیم آینتراخت فرانکفورت و همچنین بازگشت رالف رانگنیک به تیم شالکه و انتقال ماگات از شالکه به ولفسبورگ جابه‌جایی‌های متعدد و بی‌سابقه‌ای در تاریخ فوتبال آلمان در هفته‌های پایانی فصل رخ داده‌اند. آیا شما تا به‌حال چنین تحولاتی را در صحنه‌ی فوتبال باشگاهی آلمان به‌خاطر دارید و کلاً علل این تغییر و تحول گسترده را در چه نکاتی می‌بینید؟

نه، من چنین چیزی به‌خاطر ندارم و این به نظر من به دلیل موقعیت بوندس لیگا در فصل جاری است. باشگاه‌ها می‌دانند که سقوط به لیگ دسته دوم و صعود دوباره چه قدر مشکل است. به همین دلیل الان همه‌ی هیئت مدیره‌ها به این فکر افتاده‌اند که با یکسری تغییر و تحولات، شاید هم کورکورانه، تیم‌شان را از خطر سقوط به لیگ دو نجات دهند.


آخرین جابه‌جایی که در سکان سرمربی‌گری در بوندس لیگا رخ داد، آمدن کریستف داوم به آینتراخت فرانکفورت بود. این انتقال را چه طور ارزیابی می‌کنید؟

بهمن فروتن: به نظر من، سرپرستان باشگاه‌ها به دنبال مربی‌هایی سخت‌گیر رفته‌اند و این نشان می‌دهد که هنوز که هنوز است، بازیکن فوتبال مانند بازیکن تنیس و دو و میدانی نیست که خودش برود، روزی هشت ساعت تمرین کند. بازیکن فوتبال هنوز که هنوز است، وقتی مربی سرش را برمی‌گرداند، پشت سر مربی کم کاری انجام می‌دهد. اکثر این تیم‌هایی که دچار گرفتاری شده‌اند، تیم‌هایی هستند که یکسری مربی‌هایی داشتند که می‌خواستند فوتبال مدرن را با شیوه‌ی مدرن پیاده کنند و سختگیری چندانی از خود نشان نمی‌دادند. به همین خاطر است که حال که فلیکس ماگات دوباره به ولفسبورگ برگشته، می‌بیند که نوعی عدم انضباط وجود دارد؛ بازیکنان از لحاظ شرایط بدنی آماده نیستند و این نشان می‌دهد که بازیکنان سوءاستفاده می‌کنند. حالا در فرانکفورت هم به‌هرحال کریستف داوم دست به یک چنین کاری می‌زند.

یکی از جوانب عجیب جابه‌جایی‌های اخیر در بوندس لیگا این است که به‌عنوان مثال ماگات که در طول یک هفته تا روز سه‌شنبه سرمربی شالکه بود، از روز بعدش یکدفعه می‌شود سرمربی ولفسبورگ. آیا این نکته از دیدگاه اخلاقی و با توجه به جوانب اعتبار و اعتماد طرفداران به تیم‌های‌شان قابل قبول است یا نه؟

ببینید، من همیشه می‌گویم که رابطه‌ی پول و اخلاق یک تناسب غیرمستقیم است. یعنی هرچه نقش پول بالا می‌رود، اخلاق پایین می‌آید. بالاخره فوتبال هر کشوری لیگ برترش است و لیگ برتر هم یک چهره‌ای دارد. به نظر من تعویض ماگات در عرض چهار روز از شالکه به ولفسبورگ به این دلیل بوده که فوتبال آلمان می‌خواسته این چهره را حفظ کند.

آمدن رالف رانگنیک به شالکه و رفتن فلیکس ماگات به ولفسبورگ چه پیامدی می‌تواند برای اشکان دژاگه بازیکن ایرانی‌ تبار تیم ولفسبورگ و علی کریمی در تیم شالکه داشته باشد؟

ببینید، روزی که ماگات از ولفسبورگ رفت، اشکان بزرگترین پشتیبان خود را از دست داد. اصلاً ماگات اشکان را کشف کرده و از برلین به آنجا برده بود. بازگشت ماگات به ولفسبورگ بزرگترین شانس برای اشکان است که بدون شک دوباره به فرم مطلوبی دست می‌یابد. من مطمئنم که باز دوباره همان بازیکن قدیمی می‌شود و شاید حتی بهتر از قدیم. اما رفتن رانگنیک به شالکه: من فکر می‌کنم در این مدتی که ماگات آنجا بوده، کریمی توانسته به شرایط بدنی خوبی دست پیدا کند. علی کریمی هم یک تیپ بازیکنی است که به نظر من رانگینک از او خوشش خواهد آمد. چون رانگنیک بازیکنان تکنیکی را دوست دارد، بازیکنانی که با توپ بتوانند بیش‌تر از دیگران کار کنند. من فکر می‌کنم که علی کریمی هم با رفتن رانگنیک به شالکه بدشانسی نیاورده باشد.