_____________________________________________________ _____________________________________________________ نقاش نیستم ! اما تمام لحظه های بی تو بودن را درد میکشم . . . . . . آن قدر عشق تو دارم که اگر آه کشم / ز لبم بوی کباب جگرم میآید ! . . . من یک نامه عاشقانه ام ، بازم کن / محتاج کمی نوازشم ، یارم باش هر قدر که سکه ای سیاهم ای دوست / در قلک سینه ات پس اندازم کن . . . . . . یه طرح از چشمات بفرست ، یه آهو اینجاست میخوام روشو کم کنم ! . . . دلم اعدام عشق است به دار قلب خاموشت / بدان تا لحظه ی مردن نخواهم کرد فراموشت . . . . . . با یاد چشمهای تو خوب است خواب من / از ابرها کناره بگیر آفتاب من چشم تو را کجای جهان جستجو کنم / پایان بده به تب و تاب بی حساب من . . . . . . شیرین تر از عسل هم میتوان آفرید اما به شرط آنکه من آن زنبور سرباز دل باخته باشم و تو آن تنها گلی که نصیب من شده است . . . . . . میان چشم تو ییلاق کردم / در عشق تو خودم را چاق کردم از این پس بی تو مفهومی ندارم / دلم را بر دلت سنجاق کردم . . . . . . از بس که درون سینه تنها مانده / درمانده ام از دست دل وامانده در داخل سینه درد شیرینی هست / آیا دل من پیش شما جا مانده ؟ . . . در این دنیا که حتی ابر نمیگرید به حال ما / همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها . . . . . . اینقدر خیالهای بیهوده نباف / ماییم و دو خط رباعی و یک دل صاف در آیینه ی دلم به جز عکس تو نیست / شک داری اگر ، بیا دلم را بشکاف . . . . . . مژه بر هم مزن ای دوست که بادم ببرد / چون سبک تر شده ام ، از پر کاهی ز غمت . . . . . . آسمان کوچک من همه شب بارانیست / همه شب در تب چشمان ترم مهمانیست شکوه از فاصله ها نیست که از قلب من است / غم و اندوع دل عاشق من پنهانیست . . . . . . گر ز جهان بگذرم از تو نخواهم گذشت / سر رود از پیکرم از تو نخواهم گذشت مردمک چشم من نقش تو بر خود گرفت / ور همه جا بنگرم از تو نخواهم گذشت . . . . . . پای من خسته از این رفتن بود / فصه ام قصه دل کندن بود دل که دادم به یارم دیدم / راهش افسوس جدا از من بود . . . . . . صدای پای تو که میروی ، صدای پای مرگ که میآید . . . ( حسین پناهی ) . . . ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی تو بمان با دگران وای به حال دگران . . . . . . در باغ دلم جوانه ای باید و نیست / شوق غزل ، ترانه ای باید و نیست خواهم که تو را ببینم اما چه کنم / دیدار تو را بهانه ای باید و نیست . . . . . . آواز تیشه امشب ، از بیستون نیامد / شاید به خواب شیرین ، فرهاد رفته باشد . . . . . . ای مایه اصل شادمانی ، غم تو / خوش تر از حیات جاودانی ، غم تو از حسن تو رازها به گوش دل من / گوید به زبان بی زبانی ، غم تو . . . . . . بی تو گلشن چو زندونه به چشمم / گلستون آذر ستونه به چشمم بی تو آرام و عمر زندگانی / همه خواب پریشونه به چشمم . . . . . . دور بودن از عزیزان مشکل است / امتحان با وفائی ، در جدائی حاصل است گرچه من دورم ز پیشت ای رفیق/ دوریت دریا و یادت صاحل است . . . . . . چرا غمگینی ؟ : عاشق شدم آیا عشق شیرین است ؟ : بله شیرین تر از زندگی چرا تنهایی ؟ : ویژگی عاشق هاست لذت تنهایی چیست ؟ : فکر به او و خاطرات او چرا می روی ؟ : برای اینکه او رفت دلت کجاست ؟ : پیش او قلبت کجاست ؟ : او برده پس حتما بی رحم بوده نه ؟ : نه اصلا چرا ؟ : چون باز هم او را میپرستم . . .
