من به امید دیدار تو زنده ام

من از قصه زندگی ام نمی ترسم ،من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات
گذشته تغذیه کردن می ترسم.ای بهار زندگی ام
اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست اکنون که پاهایم توان راه رفتن نداردبرگردباز
هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را
باز هم آغوش گرمت را به سويم بگشا باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده. بگزار
در آغوشت آرامش را به دست آورم ،بدان که قلب من هم شکسته ، بدان که روحم از همه
دردها خسته شده. این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.
بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام