اگر فکر می کنید به گیاهی با برگ های آویز و زیبا نیاز دارید یا میخواهید محیطی را با برگ های سبز بپوشانید می توان از سرخس استفاده کرد. در میان گیاهان آپارتمانی گیاهانی وجود دارند که بیشتر در مواردی مورد استفاده می گیرند که نیاز به گیاهی است نقش پوششی یا برگ های آویز داشته باشد که گیاهان بسیاری وجود دارند که دارای این خواص باشند که یکی از آنها و اصلی ترین این گیاهان می توان از سرخس ها که خود دارای انواع مختلفی نیز می باشند ، نام برد. سرخس ها از خانواده موراسه می باشد و در بضی منابع از آن با نام فوجر نیز نام برده می شود که بالغ بر 2000 گونه از این گیاه در نقاط مختلف دنیا توسط گیاه شناسان مورد شناسایی قرار گرفته است اما لازم به ذکر است که در ایران ما و در واحد های گلخانه ایی تولیدی 3 تا 4 گونه از سرخس ها بیشتر دیده نمی شود که در ادامه به معرفی و توضیح آنها می پردازیم. سرخس ها اغلب بومی مناطق امریکای شمالی ،آسیا و مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیر می باشند و در طبیعت به صورت درخت یا درختچه های بالا رونده دیده می شود. سرخس ها دارای برگهای همیشه سبز، متناوب، چرمی یا علفی می باشند و روی برگها معمولا” رگه هایی کم و بیش مشخصی وجود دارد و در بعصی انواع سرخس، برگهای سرخس در پشت دارای دانه هایی به ریز قهوه ایی رنگ است که همان هاگ های سرخس می باشد که در طبیعت یکی از ابزار های تولید مثل سرخس می باشد.اغلب برگهای سرخس لبه دار و دندانه ایی شکل و از سبز روشن تا سبز تیره متغیر است. از بافت های سرخس اغلب شیره ایی شیری رنگ در هنگام شکستن خارج می شود که در اثر برخورد با پوست باعث خارش خفیفی می شود ولی در کل بی ضرر می باشد. نور: سرخس در محیط های آپارتمانی به صورت نور کامل به دور از تابش اشعه مستقیم خورشید می باشد ،سرخس در معرض نور خورشید قادر به ادامه حیات می باشد ولی برگ های سرخس اولا” به رنگ سبز روشن تغییر می کند ثانیا” برگها شادابی و طراوت اولیه را ندارند. خاک: خاک مناسب برای سرخس متشکل از یک قسمت خاک باغچه ، دو قسمت خاکبرگ و یک قسمت ماسه می باشد ولی در صورت استفاده از خاک کوکوپیت نتیجه بهتری را خواهیم دید. آبیاری: سرخس ها بیشتر در محیط های آپارتمانی 2 تا 3 نوبت در هفته می باشد که در فصل های گرم این نوبت های آبیاری بیشتر می شود و بر خلاف باور عامه مردم نباید بر روی برگ های سرخس غبار پاشی بیش از اندازه انجام داد که این عمل باعث زرد شدن برگ ها و خشک شدن آنها می انجامد و بهترین عمل برای جلوگیری از این اتفاق می توان در هر نوبه آبیاری برگ ها به بالا جمع کرد و آب مورد نیاز را به گیاه داد. کود: مناسب برای سرخس ها کریستالون 18 درصد می باشد که باید به صورت خیلی کم و با دقت مصرف کرد. سرخس ها دارای گونه های زیادی است ولی آنچه در ایران به صورت عمده می توان یافت عبارتند از: سرخس معمولی که دارای برگ های دندانه دار ساده ،سرخس فر که دارای برگ های دندانه دار پیچیده شده و در اصطلاح فر می باشد ، سرخس ایرانی که دارای برگ های ایستاده و دندانه دار ریز می باشد البته در جنگل های شمال ایران سرخسی دیده می شود دارای برگهای درشت است که بیشتر در تزیینات سبد گلها استفاده می شود و کاربرد آپارتمانی نمی باشد. تکثیر: سرخس در طبیعت بیشتر از طریق هاگ های برگ های سرخس می باشد ولی در واحد های تولیدی بیشتر از طریق خوابانیدن و تقسیم ریشه، بیشتر در تیر ماه و مرداد ماه انجام می شود.
