می شود در آسمان چشم او پرو از کر د در نگاهش بالهای آرزو را باز کرد می شود با نور چشمانش طلوع صبح شد زندگی را بار دیگر بانشاط آغاز کرد می شود جنبید چون برگ درختان چنار با تکان دست یادی زان گل طناز کرد می شود دریا شد و با دستهای آسمان موجهای یک کویر تشنه را هم ناز کرد می شود در اشک چشمم زورقی از غم نشاند دل نمی داند چه باید د ر فراقت ساز کرد می شود خندید همچون نسترن در باغ گل ا ز طلسم بسته بخت سیه سر باز کر د می شو د از عشق گفت و می شود از عشق خواند زین دل شو ریده آه سینه ر ا آواز کر د ای ستاره با سحر از رازهای من مگو سوسوی چشمت حکایتها به رمز و راز کرد شاعر: سید اکبر کرباسی
