پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟ چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟ خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ لحظه خدافظی به سینه ام فشردمت اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت دل من راضی نبود به این جدایی نازنین عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمت گفتی به من غصه نخور میرم و برمی گردم همسفر پرستوها میشم و بر می گردم گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی گفتی تا چشم هم بزنی میرم و بر می گردم عزیز رفته سفر کی برمی گردی چشمونم مونده به در کی برمی گردی رفتی و رفت از چشام نور دو دیده ای زعالم بی خبر کی برمی گردی غمگین تر از همیشه به انتظار نشستم پنجره امیدمو هنوز به روم نبستم پرستوهای عاشق به خونشون رسیدن اما چرا عزیز دل هرگز تورو ندیدم گفتی به من غصه نخور میرم و برمی گردم همسفر پرستوها میشم و بر می گردم گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی گفتی تا چشم هم بزنی میرم و بر می گردم
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ کسی مرا نشناخت.همه گفتند هر کس که میمیرد فراموش میشود. من زنده ام و سخت فراموش شده ام...و غم این فراموشی مرا میکشد. من میخواهم و میروم . میمیرم.... فقط خاطره ام میماند که او هم خواهد مرد.... و فریاد بلند من که میگویم: خداحافظ....من رفتم....من مردم...... __________________
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ به همین سادگی رفتی بی خداحافظ عزیزم سهم تو شد روز تازه ،سهم من اشک که بریزم به همین سادگی کم شد عمر گل بوته تو دستم گله از تو نیست میدوم خودم اینو از تو خواستم به جون ستاره هامون تو عزیزتر از چشامی هر جا هستی خوبو خوش باش تا ابد بغض صدامی تورو محض لحظه هامون، نشه باورت یه وقتی که دوستت ندارم اینو به خدا گفتم به سختی من اگه دوستت نداشتم پای غمهات نمیموندم واست اینهمه ترانه از ته دل نمیخوندم اگه گفتم برو خوبم واسه این بود که میدیدم داری آب میشی،میمیری اینو از همه شنیدم دارم از دوریت میمیرم تا کنار من نسوزی از دلم نمیری عمرم نفسهامی که هنوزی تورو محض خیره هامون که نفس نفس خدا شد از همون لحظه که رفتی روحم از تنم جدا شد توکه تنها نمیمونی من تنها رو دعا کن خاطراتمو نگه دار اما دستامو رها کن دست تو اول عشق بسپارش به آخرین مرد زنی که پشت یه دیوار واسه چشمات گریه میکرد گریه میکرد،گریه میکرد،گریه میکرد...
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ خدا حافظ بروعشقم برو که وقت پروازه برو که دیدن اشکات منو به گریه میندازه نگاه کن آخر راهم نگاه کن آخر جادست نمیشه بعد تو بوسید نمیشه بعد تو دل بست منو تنها بذار اینجا تو این روزای بی لبخند که باید بی تو پرپرشه که باید از نگات دل کند حلالم کن اگه میری اگه دوری اگه دورم اگه با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم نگو عادت کنم بی تو که میدونی نمیتونم که میدونی نفسهامو به دیدار تو مدیونم فدای عطر آغوشت برو که وقت پروازه برو که بدرقه داره منو به گریه میندازه برو عشقم خداحافظ برو تو گریه حلالم کن خداحافظ برو اما عزیز من حلالم کن
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ خداحافظ پنجره ی من که تنها تو به حرف های دل خسته ام گوش می دهی خداحافظ ستاره ای که هرگز نورت را ندیدم وخداحافظ ای اشک های بی گناه من رفتم می روم جایز نیست می روم تا پیدا کنم ان حقیقتی را که مرا باز می گرداند ...شاید! شاید تو ندانی دستی را که در دستم بود ...هرگز باور نکردم و صدایش را غبار جاده ها را چه کسی انکار کرد و ندانسته گفت و ندانسته خندید و ندانسته رفت که هنوز زیر سنگینی نگاه هوس امیزش بیدار شده و به خواب می روم و چه کسی گفت که مرگ را دوست ندارد در حالی که مرده بود و چه کسی اشکهای جا مانده از زمان مرا به جدایی هدیه کرد هنوزمی توان گفت که گنگ است صدای نفسهایش هنوزمی توان فکر کرد که امیدی هست... امیدی هست... امیدی هست هیچ پژواکی نیست صدای قدم هایم را به سکوت ویرانی من گوش کن دریا ارام است... و خبری نیست از امواج طولانی بی فکر همه خوابیده اند ای کاش شب بود انگاه بیداریشان را باور نمی کردم و قایقی را که می اید و دل می برد و می گذرد بدون تأمل که چرا هیچ قایق دیگری در دریا نیست که چقدر تنها شده است چرا بغضم را فرو دهم؟ چرا؟ بخاطر سنگ های اسمانی یا تابلوی نقاشی گرانقیمت در موزه ی فرانسه یا بخاطر سهراب و اشعارش بخاطر هیچ کدام زندگی نمی کنم بخاطر هیچ کدام هم نمی میرم بغض من می خواهد ازاد باشد و دوست دارد سایبان چشمانی باشد که هیچ گاه درکش نکردند که هیچ گاه دوستش نداشتند چقدر هوا سرد است من می ترسم می ترسم از ابلیسی که می گوید فرشته است و از فردا و فردا ها می ترسم...می ترسم... کدامین قلب را باور کرده ای که حالا تو را باور کنند؟ شبهای من همیشه بی ستاره است... اسمانت پر ستاره باد! نباید اشک بریزم...! نباید بغض کنم...! و نباید لبخند بزنم...! شمعی در باد را چه سود شمعی در باد را چه سود.... شیوا را رها کنید از زنجیر هایتان از قفس هایتان چاره ای نیست ای دوست باید درخت بمانی! باید درخت بمانی
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ گفتي بمان مي خواستم اما نمي شد گفتي بخوان بغض گلويم وا نمي شد گفتم كه مي ترسم من از سحر نگاهت گفتي نترس اي خوب من اما نمي شد مي خواستم ناگفته هايم را بگويم يا بغض مي آمد سراغم يا نمي شد گفتي كه تا فردا خداحافظ ولي آه آن شب نمي دانم چرا فردا نمي شد.
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ خداحافظ گل لادن، تموم عاشقا باختن. ببين هم گريه هام از عشق، چه زندوني برام ساختن. خداحافظ گل پونه، گل تنهاي بي خونه. لالايي ها ديگه خوابي، به چشمونم نمي شونه. يكي با چشماي نازش، دل كوچيكمو لرزوند. يكي با دست ناپاكش، گلاي باغچمو سوزوند. تو اين شب هاي تو در تو، خداحافظ گل شب بو. هنوز آوار تنهايي، داره مي باره از هر سو. خداحافظ گل مريم، گل مظلوم پر دردم. نشد با اين تن زخمي، به آغوش تو برگردم. نشد تا بغض چشماتو، به خواب قصه بسپارم، از اين فصل سكوت و شب، غم بارونو بردارم. نمي دوني چه دلتنگم، از اين خواب زمستوني، تو كه بيدار بيداري، بگو از شب چي مي دوني ؟ تو اين روياي سر در گم، خداحافظ گل گندم. تو هم بازيچه اي بودي، تو دست سرد اين مردم. خداحافظ گل پونه، كه باروني نمي تونه، ...طلسم بغضو برداره، از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....! خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام. خداحافظ به شرطی که، بفهمی تر شده چشمام. خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد به ياد آسمونی که، منو از چشم تو ميديد. اگه گفتم خداحافظ، نه اينکه رفتنت ساده اس. نه اينکه ميشه باور کرد، دوباره آخر جاده اس. خداحافظ ، واسه اينکه، نبندی دل به رؤيا ها. بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا. خداحافظ ،خداحافظ ، .............................همين حالا ...........................................خداحافظ!
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ به خدا حافظی تلخ تو سوگند نشد که تو رفتی و دلم ثانیه ایی بند نشد لب تو میوه ممنوع ولی لب هایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند ، نشد با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس ! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد هر کسی در دل من جای خودش را دارد جانشین تو در این سینه خداوند نشد خواستند از تو بگویند شبی شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند : نشد !
پاسخ : اشعاری زیبا و دلگیر خداحافظ تقدیم به او كه برای همیشه رفت! من بودم و غروبی سرخ که نشان از تاریکی تلخی داشت به ذهنم فشار آوردم تا تو را به خاطر آورم ولی هر چه سعی کردم به ذهنم هم نیومدی همان لحظه که خورشید خانم داشت می رفت به خاطرم اومد که تو تمام هستی من بودی ولی نمیدانستم که به زیبا یهای دنیا نباید دل بست به تویی که زیبایی محض بودی آنروز غروب عشق من بود من فهمیدم که وعده هایت وفایی ندارد شکوه هایی که از تو داشتم به فراموشی سپردم و گفتم که باید او را زخاطر برد خورشید رفت و شب امد ولی من هنوز روز را ندیده ام اگر هر غروب طلوعی دارد ولی این غروب طلوعی ندارد حالا دیگر من مانده ام و یک دنیا تاریکی غروب عشق اگر غمگین بود ولی برایم دوست داشتنی بود
