ای کاش من هم خوب بودم ، مثل لیلا ! اسطوره ای می شد برایت قصه ی ما هر چند مجنون بودنت جای سوال است اما اگر من خوب بودم .... شاید آقا ! شاید...! نمی دانم ، ولی دنیا همین است : امروز لیلا می شوی فردا زلیخا ! من سرنوشتم را به دست باد دادم اما تو جای باد رفتی سمت دریا... نه ! نه ! نمی خواهم گناهم را بشویم تو خوب بودی ، من نبودم ، آری ، اما.... اما ندارد ! بد که باشی بد میاری جایی نداری توی این اسطوره گی ها! مجنون بی معشوق ِ فصل ساکت ِ عمر!! تو یادِ من دادی همیشه مثل حالا.... گز کردن پس کوچه های تلخ دیروز و استخوان هایی که لای زخم بر جا..... با این همه تو خوب بودی ، من نبودم آنقدر خوب و مهربان با من که حتی.... یادم نمی آید چگونه رفتی آنروز یادم نخواهد رفت نام نحس ِ او را
