دنیا برای من پس از تو مرگ تدریجی ست

دنیا برای من پس از تو مرگ تدریجی ست​

یک روز بد ، یک روز بدتر ، بدتر از این چیست؟​

هر روز دارم با خودم می جنگم اما جنگ​

راهی برای التیام رنج آدم نیست​

دیوار ها دائم فشارم می دهد ، چون قبر​

در آینه روح نکیر و منکری جاری ست​

هر صبح جای خالیت همچون لحد سخت است​

شب ها پتویم کرم های درد و بی تابی ست​

ایمان نیاوردم به فصل سرد، صد افسوس​

پاییز ، تابستان ، بهار اینجا هوا برفی ست​

من جز صراطی که به آغوشت بی انجامد​

راهی نخواهم رفت ، این آغاز لجبازی ست​

​

حالا خدایا این تو و این من که می سوزم​

بالا تر از رنگ سیاهی هم مگر رنگی ست؟؟!!​