از سایه روشن می رود، تا سخت باشد دیدنش آنقدر بالا می رود، آسان نباشد چیدنش آری، زنی که بر تنش، زخم زبان است و نگاه دارد به خود می آید از، احساس های مبهمش **** سر به سرم نذار عزیزم، که خسته ام این روزها پُر از پَر و لب های بسته ام انگار دور...دور تنم تااااااار می تنند انگار بر مزار عزیزی نشسته ام **** من عاشقت بودم...ولی خب...همسرت چه؟! این آب....آبی که گذشته از سرت چه می خواستم تنها در آغوشت بگیرم این بوسه های مرگبار آخرت چه..... **** من دوست دارم بشنوم حرف دلت را حتی سخن های بد و بی منطقت را تو .... روبرویم بشکنی دائم سکوت و... قلب و غرور و بغض های عاشقت را این روزها کلمات ذهنم از دو بیت تجاوز نمی کنه
