چرا گریه می کنیم؟ جام جم آنلاين: اشك‌ها استعاره‌اي براي بيان احساس و عاطفي بودن انسان‌هاست. هر قطره اشكي كه فرو مي‌غلتد، پيغام دروني را به همراه دارد. گريستن عامل برقراري ارتباط ميان انسان‌ها و گويش بي‌صدا اما با صدها پيام مختلف است. زبان‌شناسان فرهنگي، گريستن را نوعي سيستم فرازبان مي‌دانند كه آگاهانه يا ناخود‌آگاه در حمايت از كلام بروز مي‌كند. در ابتدايي‌‌ترين سطح، انسان در نتيجه واكنش‌هاي فيزيكي، شروع به گريستن مي‌كند. آسيب‌‌هاي شديد هم بسرعت باعث جاري شدن اشك ديدگان مي‌شود. با ورود مواد حساسيت‌زا يا گازهاي پخش شده در هوا، واكنش‌هاي فيزيكي بروز مي‌كند. خستگي هم يكي از عواملي است كه وقتي با ديگر واكنش‌هاي احساسي همراه مي‌شود، باعث سرازير شدن اشك از ديدگان مي‌شود؛ اما بيشتر اشك‌هايي كه از چشمان ما جاري مي‌شود به دليل تجديد خاطرات شخصي گذشته ماست و اصولا هر چيزي كه شما را تحت تاثير قرار مي‌دهد و اشك چشمانتان را جاري مي‌سازد، با تصاوير و خاطرات گذشته شما ارتباط دارد. وقتي با گريه كردن خاطرات دردناك گذشته از ذهن پاك مي‌شود، به ارزش درماني گريستن پي مي‌بريم. نوع متفاوتي از گريستن زماني است كه انسان‌ها با يكديگر همدردي و همدلي مي‌كنند. اشك ناشي از اندوه و از دست دادن عزيز را نيز بيشتر افراد تجربه كرده‌اند. انسان وقتي احساس عدم پذيرش از سوي ديگران مي‌كند، اشك ناشي از شكست از چشمانش سرازير مي‌شود. كساني كه دچار افسردگي شديدي هستند، وقتي گريه مي‌كنند گويي نفس مي‌كشند، با اين روش هق‌هق‌هاي بريده بريده آنها بيشتر از نفس كشيدن به آنها انرژي مي‌دهد. گاه اشك به عمد و آگاهانه جاري مي‌شود. مثلا براي جلب همدردي ديگران، برانگيختن احساس گناه در آنها و نزديك شدن به فردي يا راندن كسي. بعضي اشك‌ها ناشي از خشم و نااميدي است، اما بعضي شرايط هم باعث سرازير شدن اشك شادي مي‌شود. و بالاخره باید گفت: كلام و زبان اشك‌ها، كلام صميميت است. جوهره اشك‌ها همان مايعي است كه 90 درصد بدن انسان و قسمت اعظم كره زمين را تشكيل داده است. اشك مايه حيات است. قدرت هيچ چيز با تاثير اشك‌ها برابر نيست. گريستن روان، تاثيرگذاري بيشتري بر افراد دارد. وقتي در ارتباط با ديگران، كلام اشك‌هاي آنها را درمي‌يابيم، اين مساله بيشتر قابل تحسين است.
