چشمانم را به راهت در دور دست ها میدوزم شاید بیایی شاید بیایی و بار دیگر دستان یخ زده ام را در آغوش دستان مهربانت بگیری شاید این بار خاطره آن روز تلخ را با حضور گرمت برای همیشه از یاد ببرم شاید امشب چون غریقی در تو غرق شوم من،تو،ساحل و دریایی که تو را از من ربود من،تو و نگاهی که به راه برگشتنت خشکید من واین بار عکست که چه عاشقانه با من نجوا میکند من و باز خاطرات با تو بودن و لحظات شیرین عشق بازی من ... تنها ... در بستر اشک ! نمیدانم در پرده اشک من تویی یا تنها خاطراتت جان گرفته خواب یا بیداری و کسی چه میداند شاید مستم از حضور ناب ومبهمت شاید این بار آمدی که به جبران تمام نبودنت،بمانی هر چه هست چه شیرین است رویای جاودانه با تو بودن آنقدر شیرین که بند بندم این با تو بودن را زمن طلب میکند ای محبوب ، ای مهربان ، ای یار ! ... با توام حتی در سرزمین های دور
