4u

بر گریه ام میخندی و

در گریه می خندانمت ... ​

 

یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
ترک رضای خویش کند بر رضای یار..

سعدی

 

با من بخند

ای نفست چای زنجفیل ...♡​

 

من عاشقم و دلم بدو گشته تباه
عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه

فرخی

 

آه از آن زاهد ؛ که استغفار یادت داده است ....​

 

از چهره ى تو
چیز زیادى یادم نیست
جز این که
اقیانوس آرامى
ریخته بود بین چشمهات
و روى طراوت لب هات
زمزمه ى تردى بود
که گنگم مى کرد
و نمى گذاشت
از چهره ى تو چیز زیادى
یادم باشد

 

لعنت به ما و هر خطایی که نکردیم ...​

 

زنده مانده ام چون
آتش درونم سوزنده تر از آتش اطرافم است​