تویی که شاید هیچ وقت نباشی و هر وقت من جان می گیرم، از نفسهای حجم خیالی توست انسان دختر که پیشت برهنه ام، و برهنگی ام را دوست داری و همه جایم را، هر چند کج و بد بو یا کثیف و نجس با تماست زندگی رنگ تازگی میگیرد و بلورِ بودن را صیقل یافته بر سرخی لبانت می لیسم تویی که هستی تا باشم و هستم تا باشی و هیچ همتایی برای تو نیست یکتا همسرم
بیا بحث کنیم، بیا معلوماتِمان را تاخت بزنیم . بیا کلنجار برویم . اما سرانجام، نخواهیم که غَلبه کنیم و این غلبه منجر به آن شود که تو نیز چون من بیندیشی یا به عکس . مختصری نزدیک شدن بهتر از غَرق شدن است. تفاهم، بهتر از تسلیم شدن است . #نادر_ابراهیمی چهل نامه کوتاه به همسرم
- وقتی جایِ خنده، غم میشینه روی لبَام تشنهی نوازشم خسته از خستِگیام وقتی که دستای من گرمیِ دستی میخواد وقتی یه لحظه خوشی به سراغم نمیاد تو میتونی غَممو خاک کنی گونههایِ خیسمو پاک کنی ..
همیشه یک دلیل هست برای اینکه کسی را غیر معمولی دوست بداریم ..! مثلا لبخندش... مثلا چشمهایش... مثلا حرفهایش...
به قولِ نزار قبانی : کاش کسی بود که چشمهایمان را میفهمید ؛ وقتی ناراحت میشدیم به سینه اش اشاره میکرد و میگفت : اینجا وطنِ توست
