پژوهشگران توانستند واکسنی را بسازند که افراد را در مقابل هپاتیت c محافظت می کند

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه کوپنهاگن پس از سال ها تلاش و مطالعه توانستند واکسنی را بسازند که افراد را در مقابل هپاتیت c حفظ می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، در نوع c هپاتیت، ویروس در کبد پنهان شده و می تواند باعث بروز سیروز کبدی و حتی سرطان کبد شود.
با پیشرفت این ویروس دیگر هیچ درمانی برای آن باقی نمی ماند و بیمار روز به روز به مرگ نزدیک تر می شود.
مسیر عفونی هپاتیت c و ایدز مشابه هم است. به طور تقریبی از هر ۵ بیمار مبتلا به هپاتیت c، ۱ نفر از لحاظ ایمنی قدرت مقابله با عفونت حاد هپاتیت c را در ۶ ماه نخست ابتلا دارد.
ولی مهم این جاست که بسیاری از بیماران هیچ علامتی از خود نشان نمی دهند و رفته رفته ویروس به عفونت مزمن کبدی تبدیل می شود.
هر ساله حدود ۳ تا ۴ میلیون نفر به این بیماری مبتلا می شوند و شایع ترین علت انتقال آن استفاده از سوزن مشترک در یمان معتادین و نیز تتو کردن با سوزن آلوده است. ۱۵ دردص از آلودگی ها از طریق تماس جنسی و ۱۰ درصد هم از طریق فرآورده های خونی قابل انتقال است.
واکسن ساخته شده طوری عمل می کند که سیستم ایمنی بدن را تحریک کرده و عملکرد آن را تسریع می بخشد و مکانیسم های دفاعی بخش هایی از ویروس را که غیر فعال بوده و فعال نشده اند، فعال می کند.

بیمارى هپاتیت c که طبق آمارهاى موجود بیش از ۱۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند با نشانه‌هاى عمومى بیمارى هپاتیت همراه است. علائمى مثل تهوع، اسهال و ضعف عمومى. اما زردى پوست یا زردى سفیدى چشم در بیمارى هپاتیت c دیده نمى‌شود. این مسئله یکى از تفاوت‌هاى بارز این نوع هپاتیت با سایر انواع هپاتیت است.
دوره خفتگى بیمارى، یعنى از هنگام ورود ویروس تا شروع فعالیت آن ممکن است بین دو تا ۲۰ ماه به طول انجامد. این امکان هست که پس از ورود ویروس بیمارى هپاتیت c سیستم دفاعى بدن بتواند تا مدتى مقاومت کند. گلبولهاى سفید که در خون شناورند مى‌توانند ویروس‌ها و باکترى‌ها را ببلعند و آنها را در خود هضم کنند. ویروس بیمارى هپاتیت c ممکن است تا مدتى در گلبولهاى سفید به صورت خفته باقى بماند اما این ویروس مى‌تواند به دلایل نامعلومى فعال شود.
شروع فعالیت ویروس گاه به یک سرماخوردگى ساده شبیه است. از آنجا که بیمارى هپاتیت c با زردى همراه نیست غالبا فرد متوجه ابتلا خود به بیمارى نمى‌شود. اما فاکتورهاى کبدى خون که میزان فعالیت آنزیم‌هاى کبدى را نشان مى‌دهند به شدت بالا مى‌رود که نشان‌دهنده بر هم خوردن تعادل در کبد و آغاز بیمارى است.
روند بیمارى در بیمارى هپاتیت c سریع‌تر و آسیب‌هاى حاصل از آن شدیدتر است. از جمله آسیب‌هاى جانبى این بیمارى دردهاى مفصلى و از بین رفتگى بافت کلیه است. متأسفانه بیمارى هپاتیت c بیش از ۸۰ درصد موارد به سیروز کبدى مى‌انجامد. با تشخیص سریع بیمارى و بهره‌گیرى از داروهاى کمکى و بازدارنده مى‌توان از تخریب بیشتر بافت کبد جلوگیرى کرد و بیمارى را تا حدى کنترل کرد.
هپاتیت‌ها به شدت مسرى هستند. مهمترین راه انتقال بیمارى هپاتیت c از طریق تماس مستقیم با خون فرد بیمار و آلوده است. متأسفانه این بیمارى در زندانها و در معتادان تزریقى آمار بالایى نشان مى‌دهد.‌ درمان بیمارى بسیار پرهزینه و مشکل است. مهمترین راه مقابله جلوگیرى از انتقال ویروس است.
واکسن بیمارى هپاتیت c تا به امروز کشف نشده است. اما واکسیناسیون علیه هپاتیت نوع b بدن را بیش از ۷۵ درصد نسبت به هپاتیت نوع c نیز ایمن مى‌کند.