كتابی برای گچكارانی كه عاشق معماری‌اند!

​

اگر شما گچكار نیستید و البته در آرزوی معمار شدن هم به سر نمی‌برید بی‌خیال خواندن این رمان نشوید! و كتاب را حتما بخوانید. محمد سهرابی در رمان تازه‌اش...


خواندنی ‌روز
«تقدیم به همه گچكارانی كه دوست دارند معمار بشوند». رمان «سكته قبلی» به این افراد تقدیم شده است، اگر شما گچكار نیستید و البته در آرزوی معمار شدن هم به سر نمی‌برید بی‌خیال خواندن این رمان نشوید! و كتاب را حتما بخوانید. محمد سهرابی در رمان تازه‌اش كه انتشارات نیستان آن را منتشر كرده ‌ موضوعی طنز را دستمایه رمانش كرده است. سهرابی محور اصلی بخش‌های مختلف این رمان را مواجهه آدم‌ها با موقعیت‌های اجتماعی و گاه درونی‌شان قرار داده است. رویدادهای این رمان مربوط به سال‌های اخیر است و راوی، شخصیتی است كه از او خواسته می‌شود جلسه شعری را برپا كند.
در این داستان ماجراهایی كه از جنس نشست‌ها و فضاهای شعر هستند، با نقطه‌نظراتی اجتماعی از نگاه راوی مطرح شده‌اند و سعی شده برخی واكنش‌ها نسبت به مسائل مختلف با رویكرد طنز اجتماعی بیان شوند. خواندن قسمتی از این داستان خالی از لطف نیست: «می‌بینی یارو بلد نیست صف نانوایی بایستد و بی‌نوبت دو سه تا نان بگیرد یا بلد نیست زیر ماشینش جك بزند یا بلد نیست تابستان‌ها كولر خانه را راه بیندازد یا بلد نیست مغزی قفل در ورودی را عوض كند یا این كه توی بچگی‌اش یك بار هم زنگ كسی را نزده و فرار نكرده یا این كه توی آن دبیرستان لعنتی كه پول بیت‌المال را حرام می‌كرده، یك بار هم سر بابای مدرسه را گول نمالیده تا هر وقت دلش خواست برود و هر وقت دلش خواست بیاید؛ آن وقت برای من انتگرال و دیفرانسیل حل می‌كند و از امیل زولا نقل قول می‌آورد و تا مثلا می‌گویی «سلینجر» زود برمی‌دارد از «ناتوردشت» چیزی از حفظ می‌خواند و به تو می‌گوید كه «سالینجر» درست‌تر است؛ طوری كه انگار با امیل زولا حمام هم رفته و پشت سلینجر را هم با كیسه محكم كشیده است.»