عشق در قلب سالم جوانه می زند و در آن رشد می کند

باید به این نکته توجه کنیم که عشق در بستر قلب سالم، حقیقت جو و به دور از تعصبات و هواهای

نفسانی، جوانه می زند و رشد پیدا می کند. در صورتی که ما انسان ها در تلطیف و تطهیر روح خود

بکوشیم و هر روز خویش را برتر و والاتر از روز قبل قرار دهیم و غل و غش را از درون خود برانیم، قلب را بستر

جوانه زدن عشق و رشد روزافزون آن ساخته ایم. بدین ترتیب، پس از آن که انسان مناسبی را برای ازدواج

برگزیدیم و با او در یک مشارکت انسانی وارد شدیم، باید منتظر آن باشیم که عشقی پاک میان ما زاده

شود و به کمال برسد و در سایه لطف و مرحمت الهی به معشوق حقیقی متصل گردد. چنین عشقی، در

زندگی روشنایی می آفریند و هر قدر زن و شوهر به پختگی و کمال نزدیک تر می شوند، پاکی و خلوص این

علاقه مندی را بیش از پیش در قلب خود احساس می کنند.

بنابراین، بیاییم برای این که عشق را زنده نگه داریم، پاسدار حریم آن باشیم و آن را به عنوان گل

سرسبد نعمت های الهی به انسان ها هدیه دهیم؛ در کمال و صلاح درونی خویش بکوشیم و از این طریق، دنیا را

تبدیل به گلستان عشق کنیم