معبد موش ها در هند | زیارتگاهی عجیب و پر رمز و راز کشور هزار رنگ و هزار چهرهی هند یکی از توریستی ترین کشورهای دنیاست. چرا که همواره چیزی برای متحیر کردن جهانیان در خود دارد. از جاذبههای طبیعی و تاریخی گرفته تا معابد اسرارآمیز. در این مقاله قصد داریم شما را با یکی از جالبترین و شگفتانگیزترین این معابد یعنی معبد موش ها آشنا کنیم. معرفی معبد موش ها اعتقاد به این که خدا در همه چیز وجود دارد، ویژگی اساسی بسیاری از سنتهای مذهبی هند است، و این امر در هیچ کجا به اندازه معبد کارنی ماتا یا همان معبد موش ها مشهود نیست. این عبادتگاه در شهر بیابانی Deshnok در ایالت راجستان واقع شده و حدوداً ۲۵۰۰۰ موش را در خود جای داده است. جالب است بدانید این موجودات کوچک ابداً در این منطقه به عنوان حیوانات موذی تلقی نمیشوند و کاملاً برعکس یعنی به عنوان موجوداتی مقدس که تجسم الهی هستند مورد احترام قرار میگیرند. افسانه کارنی ماتا یا معبد موش ها پیدایش معبد موش ها یا همان معبد کارنی ماتا ریشه در زندگی کارنی ماتا، زنی محترم از کاست چاران دارد که در قرون ۱۴ تا ۱۶ در راجستان زندگی میکرده است. کارنی ماتا به عنوان تجسم دورگا، الهه هندو، خدای قدرت و پیروزی در نظر گرفته میشود. او معجزات متعددی از جمله زنده کردن پسرخوانده خود، لاکسمن که هنگام تلاش برای نوشیدن آب از دریاچه کاپیل در نزدیکی معبد، جانش را از دست داد، انجام داده است. افسانهها حاکی از آن است که کارنی ماتا به یاما، خدای مرگ، التماس کرد تا زندگی لاکسمن را بازگرداند. یاما ابتدا در مقابل درخواست او مقاومت کرد؛ اما سرانجام تحت تأثیر فداکاری او قرار گرفت و درخواستش را پذیرفت. چرا همه تبدیل به موش شدند؟ اما داستان معبد موش ها اینجا به پایان نمیرسد. یاما، خدای مرگ در چرخهای عجیب از وقایع، لاکسمن و دیگر پیروان قبیله چاران را به موش تبدیل کرد و مقرر کرد که از این پس خویشاوندان کارنی ماتا قبل از تولد دوباره به صورت انسان، چرخهای از تجسم یافتن به شکل موش را تجربه کنند. این عمل معجزه آسا شهرت الهی کارنی ماتا را بیشتر کرد. جالب است بدانید حتی امروزه پیروان او شدیداً به تأثیر محافظتی مداوم او اعتقاد دارند. در حال حاضر موشهایی که با عنوان کابا شناخته میشوند و تصور میشود که ارواح تناسخ یافتهی اعضای قبیله کارنی ماتا هستند، آزادانه در محوطه معبد موش ها پرسه میزنند. نکته جالب آن که این موشها حتی در طول شدیدترین طاعون در این منطقه سالم باقی ماندهاند. گفته میشود، اگرچه موشها آزادند تا معبد را ترک کنند، اما هرگز از محوطه معبد خارج نمیشوند. باورهای محلی درباره معبد موش ها باورهای متعددی درباره موشهای معبد موش ها در هم تنیده شده و بخش قابل توجهی از روایت معبد کارنی ماتا را تشکیل میدهد. در این میان، مشهورترین آنها این تصور است که مواجهه با موش صحرایی در میان دریای موشهای سیاه و قهوهای بسیار خوشیمن است. اگرچه این موشهای سفید به ندرت دیده میشوند، اما اعتقاد بر این است که مشاهده موشهای صحرایی موهبتی مستقیم از جانب الهه است که نویدبخش خوشبختی و چرخش مثبت وقایع در زندگی مشاهدهکننده خواهد بود. پیروان معبد موش ها همچنین معتقدند که اگر کابا (نامی که به موشها میدهند) از روی پاهای فرد عبور کند، نشان دهنده خوششانسی خواهد بود. همچنین باور عجیب دیگری که درباره معبد موش ها وجود دارد این است که اگر موشی به صورت ناخواسته کشته شود، باید با یک موش ساخته شده از نقره یا طلا به نشانهی توبه جایگزین شود. این عمل نمایانگر احترام عمیق مردم به موشها به عنوان تجسم الهی است. مراسم روزانه معبد موش ها، منظره ای دیدنی در معبد موش ها کاهنان با عبادت صبح و عصر، آرتی (نماز تشریفاتی) را انجام میدهند و پراساد (هدایای غذا) را که به دقت تهیه شده به معبد تقدیم میکنند. همزمان، یک گروه اختصاصی از نوازندگان فضا را با بهاجان (آوازهای عبادی) و آهنگهای روحنواز که با سازهای محلی مانند دولاک و هارمونیوم نواخته میشود، پر میکنند. همچنین در این فضای روحانی، زیارتکنندگان معبد با تقدیم شیر، شیرینی و غلات به موشها، ارادت خود را به کارنی ماتا ابراز میکنند. برای بسیاری از بازدیدکنندگان منظره مردمی که بیپروا در میان دستهای از موشها نشستهاند و به آنها غذا میدهند، تجربهای شگفتانگیز و فراواقعی و منحصر به این معبد است.
هندوستان واقعا کشور عجیب و خرافاتی هست. از پرستش گاو و مار شما بگیر تا ریختن شیر بر روی مجسمه های سنگی هندو با وجود این همه جمعیت و مردم گرسنه توی این کشور. و قوانین نانوشته بسیار متحیر کننده ای دارند. مردم جامعه سطح های متفاوتی هستند، مردم سطح پایین حتی حق ندارند توی پیاده رو افراد سطح کمی بالاتر پیاده روی کنند و قدم بزنند و یا اینکه مردم سطح پایین جامعه از ظرف غذای سطح بالاتر امکان استفاده ندارند اما توی همان ظرف برای سگ غذا خوردن هیچ ایرادی ندارد!! کشور هند رو کشور تولد های غیر عادی هم ما نامند که موارد زیادی از تولدها با نقص ژنتیکی گزارش کرده اند. یک رودخانه مقدس دارند با نام رودخانه گنگ (دومین رود بزرگ و طولانی دنیاست - 2500 کیلومتر) که از آب آنجا هم آب مینوشند هم غسل می کنند هم خاکستر مردگان خود را در آن به آب می سپارند حیوانات مقدس خود را در آن می شویند هم حمام می کنند هم ظرف و لباس ها را در آن در فاصله ای بسیار نزدیک هم انجام میدهند و اینکه این آب بسیار آلوده است. ورود فاضلاب و مواد سمی کارخانه ها که دیگر بسیار دارد. نکته آخر اینکه هندی ها نام هندوستان (india) را برای کشور خود بد می دانند، به همین دلیل به زودی نام این کشور به بهارات تغییر خواهد کرد. و البته جاذبه های تاریخی و طبیعی خیلی زیاد داره. آرامگاه شاعران ایرانی زیادی نیز هست. زبان این کشور تا مدت ها، قبل از استعمار انگلستان زبان فارسی بوده است.
