گفتند همه عالم دیوانه ای جانم شاید نمی دانند دیوانه ی یارم آن یار دل انگیزم آن بوسه ی ناچیزم آن عشق قسم خورده آن زمزمه ریزم کرده ست فراموشم آن یار نمک پرور می گریم و می گویم عشق است فقط دردم می داند و می گوید کز عشق ندیدم سود خواهان کدام عشقی حرف تو کمی جک بود شاید که نمی داند این قلب پر از سوز است سوزی که دگر حالا دیوانه و جان سوز است شاید که نمی دانند عاشق کر و کور است هر شب به خیال خود در دام دو گیسو است شاید که روا باشد این درد که پر عشق است بر من که جنون آمیز دیوانه آن چشمم چشمی که سر سازی با من نکند هرگز ویرانه دلم کرده از این غم و ناسازش بشنو زمن عاشق عشقست فقط رازش نگذار که بنشیند مهر احدی بر دل شاید که نبود آن کس مجنون توی لیلا کوته نظری باشد فرهادی شیرین ها گویند که عشق بازی راه و روشی دارد پس کودک تاتی وار کی میل قدم دارد
